เล่มที่ 27
ส่วนที่ 121
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 121 อ้างอิง: Book 27, Section 121 ประเภท: section
เนื้อหา
ใน มัญญมานสุตรที่ ๒ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้ :- บทว่า มญฺมาโน ได้แก่ สำคัญด้วยตัณหามานะและทิฏฐิ. ว่าด้วยการถูกมารผูกมัดเพราะมัวเพลิดเพลิน ภิกษุรูปหนึ่งเข้าไปเฝ้า พระผู้มี- พระภาคเจ้า ถึงที่ประทับ ถวายอภิวาทแล้วนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ครั้นแล้วได้กราบทูล พระผู้มีพระภาคเจ้า ว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ขอ พระผู้มีพระภาคเจ้า โปรดประทานพระวโรกาส โปรดแสดง พระธรรมเทศนาโดยสังเขปแก่ข้าพระองค์ ที่ข้าพระองค์ได้สดับแล้ว ฯลฯ มีใจมั่นคงอยู่เถิด. พระผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสว่า ดูก่อนภิกษุ บุคคลเมื่อยังมัว เพลิดเพลินอยู่ ก็ต้องถูกมารมัดไว้ เมื่อไม่เพลิดเพลิน จึงพ้นจากบ่วงมารได้. ภิ. ข้าแต่ พระผู้มีพระภาคเจ้า ข้าพระองค์ทราบแล้ว ข้าแต่ พระสุคต ข้าพระองค์ทราบแล้ว. พระ: ดูก่อนภิกษุ ก็เธอรู้ซึ้งถึงอรรถแห่งคำที่เรากล่าวแล้วอย่างย่อ โดยพิสดารได้อย่างไรเล่า. ภิ ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ บุคคลเมื่อยังมัวเพลิดเพลินรูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณอยู่ ก็ต้องถูกมารมัดไว้ เมื่อไม่ เพลิดเพลิน จึงพ้นจากบ่วงมารได้ ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์ รู้ซึ้งถึงอรรถแห่งพระดำรัสที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสแล้วอย่างย่อ โดยพิสดารอย่างนี้แล.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ