เล่มที่ 26
ส่วนที่ 569
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 569 อ้างอิง: Book 26, Section 569 ประเภท: section
เนื้อหา
ท่าน พระราหุล กราบทูลว่า ไม่เที่ยง พระเจ้าข้า. ใน ธาตุสูตรที่ ๙ ตรัสนามด้วยอำนาจวิญญาณธาตุ ตรัสรูปด้วย ธาตุที่เหลือ เพราะฉะนั้น จึงเป็นอันตรัสนามรูปไว้แล้ว. พระผู้มีพระภาคเจ้า ประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อาราม ของท่าน อนาถบิณฑิกเศรษฐี กรุงสาวัตถี. พระผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสถาม ว่า ดูก่อน ราหุล เธอจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน รูป. . . เวทนา. . . สัญญา. . . สังขาร. . . วิญญาณ เที่ยงหรือไม่เที่ยง. ท่าน พระราหุล กราบทูลว่า ไม่เที่ยง พระเจ้าข้า. พระ: ก็สิ่งใดไม่เที่ยง สิ่งนั้นเป็นทุกข์หรือเป็นสุขเล่า รา. เป็นทุกข์ พระเจ้าข้า. พระ: ก็สิ่งใดไม่เที่ยง เป็นทุกข์ มีความแปรปรวนเป็นธรรมดา ควรละหรือที่จะตามเห็นสิ่งนั้นว่า นั่นของเรา เราเป็นนั่น นั่นเป็นอัตตา ของเรา. รา. ไม่ควรตามเห็นอย่างนั้น พระเจ้าข้า. พระ: ดูก่อน ราหุล อริยสาวกผู้ได้สดับ เห็นอยู่อย่างนี้ ย่อมเบื่อ หน่ายทั้งในรูป ย่อมเบื่อหน่ายทั้งในเวทนา ย่อมเบื่อหน่ายทั้งในสัญญา ย่อมเบื่อหน่ายทั้งในสังขาร ย่อมเบื่อหน่ายทั้งในวิญญาณ เมื่อเบื่อหน่าย ย่อมคลายความกำหนัด เพราะคลายกำหนัด จิตย่อมหลุดพ้น ย่อมมีญาณ หยั่งรู้ว่าจิตหลุดพ้นแล้ว ดังนี้ อริยสาวกนั้นย่อมทราบชัดว่า ชาติสิ้นแล้ว พรหมจรรย์อยู่จบแล้ว กิจที่ควรทำ ทำเสร็จแล้ว กิจอื่นเพื่อความเป็น อย่างนี้มิได้มี ดังนี้.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ