เล่มที่ 26
ส่วนที่ 553
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 553 อ้างอิง: Book 26, Section 553 ประเภท: section
เนื้อหา
จบภิกขุสูตรที่ ๑๐ จบตติยวรรคที่ ๓ ๑. มาตุคามสูตร ๒. ชนปทกัลยาณีสูตร ๓. ปุตตสูตร ๔. เอกธีตุสูตร ๕. ปฐมสมณพราหมณสูตร ๖. ทุติยสมณพราหมณสูตร ๗. ตติยสมณพราหมสูตร ๘. ฉวิสูตร ๙. รัชชุสูตร ๑๐. ภิกขุสูตร. พึงทราบวินิจฉัยใน ภิกขุสูตรที่ ๑๐ ดังต่อไปนี้. บทว่า ทิฏฺธมฺมสุขวิหารา คืออยู่เป็นสุขด้วยผลสมาบัติ. บทว่า เตสาหมสฺส ตัดบทว่า เตสํ อหํ อสฺส. ก็เพราะพระขีณาสพมีลาภถึง พร้อมด้วยบุญ รับข้าวยาคูและของขบเคี้ยวเป็นต้น เมื่อทำอนุโมทนา แสดงธรรมแก้ปัญหาแก่ชนผู้มาแล้วและมาแล้ว ย่อมไม่ได้โอกาสเพื่อจะ นั่งแนบแน่นถึงผลสมาบัติ ท่านหมายถึงข้อนั้น จึงกล่าวว่า ด้วยประการฉะนี้. จบอรรถกถาภิกขุสูตรที่ ๑๐ จบตติยวรรคที่ ๓ ว่าด้วยลาภสักการะเป็นเหตุทำลายสงฆ์ พระผู้มีพระภาคเจ้า ประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อาราม ของท่าน อนาถบิณฑิกเศรษฐี กรุงสาวัตถี. ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระ- ภาคเจ้า ... ได้ตรัสว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะและความ สรรเสริญ ทารุณ เผ็ดร้อน หยาบคาย เป็นอันตรายแก่การบรรลุธรรม อันเกษมจากโยคะ ซึ่งไม่มีธรรมอื่นยิ่งไปกว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เทวทัตถูกลาภสักการะและความสรรเสริญครอบงำย่ำยีจิตแล้ว จึงทำลาย สงฆ์ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะและความสรรเสริญ ทารุณ ฯลฯ อย่างนี้แล เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แหละ.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ