เล่มที่ 25
ส่วนที่ 221
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 221 อ้างอิง: Book 25, Section 221 ประเภท: section
เนื้อหา
พราหมณมหาศาลกราบทูลว่า ข้าแต่ท่านพระโคดม พวกบุตรของข้า พระองค์ ๔ คนในบ้านนี้คบคิดกับภรรยาแล้วขับข้าพระองค์ออกจากเรือน. ดูก่อนพราหมณ์ ถ้าอย่างนั้น ท่านจงเรียนคาถานี้แล้ว เมื่อหมู่มหาชนประชุมกันที่สภา และเมื่อพวกบุตรมาประชุมพร้อมแล้ว จง กล่าวว่า เราชื่นชม และปรารถนาความเจริญ แก่บุตรเหล่าใด บุตรเหล่านั้นคบคิดกันกับ ภรรยารุมว่าเรา ดังสุนัขรุมเห่าสุกร เขาว่า พวกมัน เป็นอสัตบุรุษลามก ร้องเรียกเราว่า พ่อ ๆ พวกมันประดุจยักษ์แปลงเป็นบุตร มา ละทิ้งเราผู้ล่วงเข้าปัจฉิมวัยไว้. พวกมันกำจัดคนแก่ไม่มีสมบัติออก- จากที่ (อาศัย) กิน ดังม้าแก่ที่เจ้าของ ปล่อยทิ้งฉะนั้น. บิดาของบุตรพาลเป็นผู้เฒ่าต้องขอ ในเรือนผู้อื่นได้ยินว่าไม่เท้าของเรายังจะ ดีกว่า พวกบุตรที่ไม่เชื่อฟังจะดีอะไร เพราะไม้เท้ายังป้องกันโค หรือสุนัขดุได้ ในที่มืดยังใช้ยันไปข้างหน้าได้ ในที่ลึก ยังใช้หยั่งดูได้ พลาดแล้วยังยั้งอยู่ได้ด้วย อานุภาพไม้เท้า. ครั้งนั้นแล พราหมณมหาศาลนั้นเรียนคาถานี้ในสำนัก พระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว เมื่อหมู่มหาชนประชุมกันในสภา และเมื่อพวกบุตร มาประชุมแล้วจึงได้กล่าวว่า เราชื่นชมและปรารถนาความเจริญ แก่บุตรเหล่าใด บุตรเหล่านั้น คบคิดกัน กับภรรยารุมว่าเรา ดังสุนัขรุมเห่าสุกร เขาว่าพวกมันเป็นอสัตบุรุษลามก ร้องเรียก เราว่าพ่อ ๆ พวกมันประดุจยักษ์แปลงเป็น บุตรมา ละทิ้งเราผู้ล่วงเข้าปัจฉิมวัยไว้ พวกมัน กำจัดคนแก่ไม่มีสมบัติออกจากที่ (อาศัย) กิน ดังม้าแก่ที่เจ้าของปล่อยทิ้ง ฉะนั้น.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ