เล่มที่ 25
ส่วนที่ 176
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 176 อ้างอิง: Book 25, Section 176 ประเภท: section
เนื้อหา
ลำดับนั้น สุนทริกภารทวาชพราหมณ์ทิ้งปายาสอันเหลือจาก การบูชานั้น ให้จมลงไปในน้ำที่ไม่มีตัวสัตว์. ครั้งนั้นแล ปายาสอันเหลือจากการบูชานั้น อันสุนทริกภารทวาช- พราหมณ์เทลงแล้วในน้ำย่อมมีเสียงดัง วิจิฏะ วิฏิจิฏะ และเดือดเป็นควันกลุ้ม เหมือนอย่างผาลที่เผาตลอดวัน อันบุคคลใส่ลงแล้วในน้ำ ย่อมมีเสียงดัง วิจิฏะ วิฏิจิฏะ และเดือดเป็นควันคลุ้ม ฉะนั้น. ลำดับนั้น สุนทริกภารทวาชพราหมณ์ หลากใจเกิดขนชูชัน เข้าไป เฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้ายังที่ประทับ ครั้นแล้ว ได้ยืนอยู่ในที่ควรส่วนข้างหนึ่ง. พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสกะสุนทริกภารทวาชพราหมณ์ ผู้ ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ด้วยพระคาถาทั้งหลายว่า ดูก่อนพราหมณ์ ท่านเผาไม้อยู่อย่า สำคัญซึ่งความบริสุทธิ์ ก็การเผาไม้นี้เป็น ของภายนอก ผู้ฉลาดทั้งหลายย่อมไม่กล่าว ความบริสุทธิ์ด้วยการเผาไม้นั้น ดูก่อน พราหมณ์ เราละการเผาไม้ซึ่งบุคคล พึงปรารถนาความบริสุทธิ์ด้วยการเผาไม้ อันเป็นของมีในภายนอก แล้วยังไฟคือ ญาณให้โพลงภายในตนทีเดียว เราเป็น พระอรหันต์ มีไฟอันโพลงแล้วเป็นนิตย์ มีจิตตั้งไว้ชอบแล้วเป็นนิตย์ ประพฤติ- พรหมจรรย์อยู่ ดูก่อนพราหมณ์ มานะแล เป็นดุจภาระคือหาบของท่าน ความโกรธ ดุจควัน มุสาวาทเป็นดุจเถ้า ลิ้นเป็น ประดุจภาชนะเครื่องบูชา หทัยเป็นที่ตั้ง กองกูณฑ์ ตนที่ฝึกดีแล้ว เป็นความรุ่ง- เรืองของบุรุษ ดูก่อนพราหมณ์ บุคคลผู้ ถึงเวททั้งหลายนั้นแล อาบให้ห้วงน้ำคือ ธรรมของบุรุษทั้งหลาย มีท่าคือศีลไม่ขุ่น มัว อันบิณฑิตทั้งหลายสรรเสริญแล้ว มี ตัวไม่เปียกแล้ว ย่อมข้ามถึงฝั่ง ดูก่อน พราหมณ์ สัจธรรม ความสำรวม พรหมจรรย์ การถึงธรรมอันประเสริฐ อาศัยในท่ามกลาง ท่านจงกระทำความ นอบน้อมในพระขีณาสพผู้ตรงทั้งหลาย เรากล่าวคนนั้นว่าผู้มีธรรมเป็นสาระ.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ