เล่มที่ 25
ส่วนที่ 107
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 107 อ้างอิง: Book 25, Section 107 ประเภท: section
เนื้อหา
พกพรหมทูลว่า ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระองค์ ตรัสว่า เราเป็นผู้มีปกติเห็นไม่มีที่สิ้นสุด ๑. นิรัพพุท เป็นสังขยาซึ่งมีจำนวนสูญ ๖๘ สูญ ล่วงชาติชราและความโศกได้แล้วดังนี้ อะไรเป็นวัตรเก่าแก่ของข้าพระองค์หนอ ขอพระองค์จงตรัสบอกศีลวัตรซึ่งข้าพระ- องค์ควรรู้แจ้งชัด. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า ๑. ข้อที่ท่านยังมนุษย์เป็นอันมาก ผู้ซึงระหายน้ำอันแดดแผดเผาแล้ว ใน ฤดูร้อนให้ได้ดื่มน้ำกิน เป็นศีลวัตรเก่าแก่ ของท่าน เรายังระลึกได้อยู่ ประดุจหลับ แล้วตื้นขึ้นฉะนั้น. ๒. ข้อที่ท่านช่วยปลดเปลื้องประ- ชุมชน ซึ่งถูกโจรจับพาไปอยู่ที่ฝั่งแม้น้ำ คงคา เป็นศีลวัตรเก่าแก่ของท่าน เรายัง ระลึกได้อยู่ประดุจหลับแล้วตื่นขึ้น ฉะนั้น. ๓. ข้อที่ท่านข่มขี่ด้วยกำลัง แล้ว ช่วยปลดเปลื้องเรือซึ่งถูกนาคผู้ร้ายกาจจับ ไว้ในกระแสะองแม่น้ำคงคา เพราะความ เอ็นดูในหมู่มนุษย์ ข้อนั้นเป็นศีลวัตรเก่า แก่ของท่าน เรายังระลึกได้อยู่ ประดุจ หลับแล้วตื่นขึ้น ฉะนั้น. ๔. และเราได้เป็นอันเตวาสิกของ ท่าน นามว่ากัปปมาณพ เราได้เข้าใจท่าน แล้วว่า มีความรู้ชอบ มีวัตร ข้อนั้นเป็น ศีลวัตรเก่าแก่ของท่าน เรายังระลึกได้อยู่ ประดุจหลับแล้วตื่นขึ้น ฉะนั้น.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ