เล่มที่ 24
ส่วนที่ 207
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 207 อ้างอิง: Book 24, Section 207 ประเภท: section
เนื้อหา
. . . อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี กรุงสาวัตถีครั้งนั้น มาฆเทวบุตร เมื่อสิ้นราตรีปฐมยามแล้ว มีวรรณะอันงามยิ่งนัก ทำพระวิหาร เชตวันทั้งสิ้นให้สว่าง เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถวายบังคมแล้ว ได้ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง มาฆเทวบุตรได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า บุคคลฆ่าอะไร จึงจะอยู่เป็นสุข ฆ่า อะไร จึงจะไม่เศร้าโศก ข้าแต่พระโคดม พระองค์ทรงชอบการฆ่าธรรมอะไร ซึ่ง เป็นธรรมอันเอก. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า บุคคลฆ่าความโกรธแล้ว ย่อมอยู่ เป็นสุข ฆ่าความโกรธแล้ว ย่อมไม่เศร้า โศก ดูก่อนท้าววัตรภู พระอริยะทั้งหลาย สรรเสริญการฆ่าความโกรธ ซึ่งมีรากเป็น พิษ มียอดหวาน ด้วยว่า บุคคลฆ่าความ โกรธนั้นได้แล้วย่อมไม่เศร้าโศก. พึงทราบวินิจฉัยในมาฆสูตรที่ ๓ ต่อไป :- คำว่า มาฆะ นี้เป็นนามของท้าวสักกะ. ท้าวสักกะนั้นแล ชื่อว่า วัตรภู เพราะอรรถว่า ครอบงำผู้อื่นด้วยวัตรแล้วถึงความเป็นใหญ่ อีกอย่าง หนึ่ง ชื่อว่า วัตรภู เพราะอรรถว่า ทรงครอบงำอสูรที่ชื่อว่าวัตรภู. มาคธเทวบุตร ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้วได้ ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า แสงสว่างในโลก มีอย่าง ข้า พระองค์มาเพื่อทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้า แล้ว ไฉนจะพึงทราบอันนี้ได้.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ