เล่มที่ 24
ส่วนที่ 94
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 94 อ้างอิง: Book 24, Section 94 ประเภท: section
เนื้อหา
นายโจรกล่าวว่า ถ้าท่านเห็นคนเดินทางสวนมาแล้ว จักไม่บอกแก่ใคร ๆ ข้าแต่ท่านผู้เจริญเมื่อ ท่านตามรักษาสัจจะนี้ได้ ก็จงไปตามสบาย เถิด. สามเณรนั้น ผู้อันพวกโจรเหล่านั้นปล่อยอยู่ ไปอยู่ แม้เห็นญาติทั้ง หลายก็มิได้บอก ที่นั้นเมื่อญาติของสามเณรนั้นมาถึงแล้ว พวกโจรก็ช่วยกัน จับแล้วทรมานอยู่ พวกโจรได้กล่าวกะมารดาของสามเณรซึ่งนางกำลังเสียใจ ประหารอกคร่ำครวญอยู่ว่า อธิมุตตกะ จักถามท่านว่า อธิมุตตกะ บัดนี้มีกาลฝนเท่าไร แม่กระผมถามแล้ว ขอจงบอก พวกเราจักรู้ได้อย่างไร. มารดาของอธิมุตตกะกล่าวกะพวกโจรว่า เรานี้แหละเป็นมารดาของอธิมุตตกะ ผู้นี้แหละเป็นบิดา ผู้นี้เป็นน้องหญิง ผู้นี้ เป็นพี่ชายน้องชาย ชนทั้งหมดในที่นี้ เป็นญาติของอธิมุตตกะ. อธิมุตตกะมีปกติ ทำกิจอันไม่สมควรเลย เห็นญาติคนใดมา แล้วก็ไม่ห้าม ข้อนี้เป็นวัตรปฏิบัติของ สมณะทั้งหลายผู้เป็นพระอริยะ ผู้มีธรรม เป็นชีวิตหรือหนอ. นายโจรกล่าวว่า อธิมุตตกะมีปกติกล่าวคำจริง เห็น ญาติคนใดแล้วก็ไม่ห้าม เพราะความ ประพฤติความดีของอธิมุตตกะ ผู้เป็นภิกษุ ผู้มีปกติกล่าวคำจริง. ชนทั้งหมดผู้เป็น ญาติของอธิมุตตะปลอดภัยแล้ว ขอจง ไปสู่ความสวัสดีเถิด. ญาติเหล่านั้น ผู้อันโจรทั้งหลายปล่อยตัวแล้วด้วยอาการอย่างนี้ ไป แล้วกล่าวกะอธิมุตตกะว่า พ่อชนทั้งหมดปลอดภัยแล้ว กลับมาสู่ความสวัสดี เพราะความประพฤติ ดีของท่านผู้เป็นภิกษุ ผู้กล่าววาจาสัตย์.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ