เล่มที่ 22
ส่วนที่ 342
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 342 อ้างอิง: Book 22, Section 342 ประเภท: section
เนื้อหา
สมัย นั้น อุเบกขาสัมโพชฌงค์ ของภิกษุย่อมถึง ความเจริญและความบริบูรณ์ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สติปัฏฐาน ๔ ที่ภิกษุเจริญแล้วอย่างนี้ ทำให้ มากแล้วอย่างนี้แล ชื่อว่าบำเพ็ญโพชฌงค์ ๗ ให้บริบูรณ์ได้. เจริญโพชฌงค์ ๗ อย่างไร วิชชาและวิมุตติจึงจะบริบูรณ์ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุที่เจริญ โพชฌงค์ ๗ แล้วอย่างไร ทำให้มากแล้วอย่างไร จึงบำเพ็ญ วิชชาและวิมุตติ ให้บริบูรณ์ได้ ? ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุในธรรมวินัยนี้ย่อมเจริญ สติสัมโพชฌงค์ อันอาศัย วิเวก อาศัย วิราคะ อาศัย นิโรธ ที่น้อมไปเพื่อ ความปลดปล่อย ย่อมเจริญ ธัมมวิจยสัมโพชฌงค์... ย่อมเจริญ ปัสสัทธิสัมโพชฌงค์...
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ