เล่มที่ 22
ส่วนที่ 336
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 336 อ้างอิง: Book 22, Section 336 ประเภท: section
เนื้อหา
ดูก่อน ภิกษุทั้งหลาย สมัยใด ภิกษุสำเหนียกอยู่ว่า เราจักเป็น ผู้กำหนดรู้จิต หายใจออก ว่า เราจักเป็น ผู้กำหนดรู้จิต หายใจเข้า. สำเหนียกอยู่ ว่า เราจัก ทำให้จิตร่าเริง หายใจออก ว่า เราจัก ทำให้จิต ร่าเริง หายใจเข้า สำเหนียกอยู่ ว่า เรา จักตั้งจิตมั่น หายใจออก ว่า เรา จักตั้งจิตมั่น หายใจเข้า. สำเหนียกอยู่ว่า เราจัก เปลื้องจิต หาย ใจออก ว่า เราจัก เปลื้องจิต หายใจเข้า. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ในสมัยนั้น ภิกษุชื่อว่า พิจารณาเห็นจิตในจิต มีความเพียร รู้สึกตัว มีสติกำจัดอภิชฌา และโทมนัสในโลกเสียได้อยู่. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราตถาคตไม่กล่าว (ว่ามี) อานาปานสติสำหรับภิกษุผู้เผลอสติ ไม่รู้สึกตัวอยู่. เพราะฉะนั้นแล ในสมัยนั้น ภิกษุจึงชื่อว่า พิจารณาเห็นจิตในจิต มีความเพียร รู้สึกตัว มีสติ กำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกเสียได้อยู่. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สมัยใด ภิกษุสำเหนียกอยู่ว่า เราจักเป็นผู้ ตามพิจารณา ความไม่เที่ยง หายใจออก ว่า เราจักเป็นผู้ตามพิจารณา ความ ไม่เที่ยง หายใจเข้า สำเหนียกอยู่ว่า เราจักเป็นผู้ตามพิจารณา ความ คลายกำหนัด หายใจออก ว่า เราจักเป็นผู้ตามพิจารณา ความคลาย กำหนัด หายใจเข้า. สำเหนียกอยู่ว่า เราจักเป็นผู้ตามพิจารณา ความ ดับกิเลส หายใจออก ว่า เราจักเป็นผู้ตามพิจารณา ความดับกิเลส หายใจเข้า. สำเหนียกอยู่ว่า เราจักเป็นผู้ตามพิจารณา ความสละคืนกิเลส หายใจออก ว่า เราจักเป็นผู้ตามพิจารณา ความสละคืนกิเลส หายใจเข้า. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ในสมัยนั้น ภิกษุชื่อว่า พิจารณาเห็นธรรมในธรรม มี ความเพียร รู้สึกตัว มีสติ กำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกเสียได้อยู่. เธอ เห็นการละอภิชฌาและโทมนัสด้วยปัญญาแล้ว ย่อม เป็นผู้วางเฉย ได้ดี. เพราะฉะนั้นแล ในสมัยนั้น ภิกษุจึงชื่อว่า พิจารณาเห็นธรรมในธรรม มี ความเพียร รู้สึกตัว มีสติ กำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกเสียได้อยู่.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ