เล่มที่ 22
ส่วนที่ 316
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 316 อ้างอิง: Book 22, Section 316 ประเภท: section
เนื้อหา
ภิกษุนั้นย่อมพยายามเพื่อละมิจฉาอาชีวะ เพื่อบรรลุสัมมาอาชีวะ ความพยายามของเธอนั้น เป็น สัมมาวายามะ. ภิกษุนั้นมีสติละมิจฉาอาชีวะ มีสติบรรลุสัมมาอาชีวะอยู่ สติของเธอ นั้น เป็น สัมมาสติ. ด้วยอาการนี้ ธรรม ๓ ประการนี้ คือ สัมมาทิฏฐิ ๑ สัมมา- วายามะ ๑ สัมมาสติ ๑ ย่อมห้อมล้อม เป็นไปตามสัมมาอาชีวะของภิกษุ นั้น. เมื่อมีสัมมาทิฏฐิก็มีสัมมาสังกัปปะพอเหมาะ ฯลฯ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บรรดาองค์ทั้ง ๗ นั้น สัมมาทิฏฐิ ย่อมเป็นประธาน ก็สัมมาทิฏฐิย่อมเป็นประธานอย่างไร ? คือ ผู้มี สัมมาทิฏฐิ สัมมาสังกัปปะ ก็มีพอเหมาะ ผู้มี สัมมาสังกัปปะ สัมมาวาจา ก็มีพอ เหมาะ ผู้มี สัมมาวาจา สัมมากัมมันตะ ก็มีพอเหมาะ ผู้มี สัมมากัมมันตะ สัมมาอาชีวะ ก็มีพอเหมาะ ผู้มี สัมมาอาชีวะ สัมมาวายามะ ก็มีพอเหมาะ ผู้มี สัมมาวายามะ สัมมาสติ ก็มีพอเหมาะ ผู้มี สัมมาสติ สัมมาสมาธิ ก็มี พอเหมาะ ผู้มี สัมมาสมาธิ สัมมาญาณะ ก็มีพอเหมาะ ผู้มี สัมมาญาณะ สัมมาวิมุตติ ก็มีพอเหมาะ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ด้วยประการนี้แล พระเสขะ ผู้ประกอบด้วยองค์ ๘ จึงเป็นพระอรหันต์ประกอบด้วยองค์ ๑๐. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บรรดาองค์ทั้ง ๗ นั้น สัมมาทิฏฐิ ย่อมเป็นประธาน ก็สัมมาทิฏฐิย่อมเป็นประธานอย่างไร ? คือ
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ