เล่มที่ 21
ส่วนที่ 136
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 136 อ้างอิง: Book 21, Section 136 ประเภท: section
เนื้อหา
ขอศัตรูทั้งหลายของเราจงพึงธรรม กถาเถิด ขอศัตรูทั้งหลายของเราจงขวน- ขวายในพระพุทธศาสนาเถิด อมนุษย์ ทั้งหลายที่เป็นศัตรูของเรา จงคบสัตบุรุษ ผู้ชวนให้ถือธรรมเถิด. ขอจงคบความผ่องแผ่ว คือ ขันติ ความ สรรเสริญ คือ เมตตาเถิดขอจงพึง ธรรมตามกาล และจงกระทำตามธรรมนั้น เถิด ผู้ที่เป็นศัตรูนั้น ไม่พึงเบียดเบียนเรา หรือใคร ๆ อื่นนั้นเลย ผู้ถึงความสงบ อย่างยิ่งแล้วพึงรักษาไว้ซึงสัตว์ที่สะดุ้งและ ที่มั่นคง คนทดน้ำย่อมชักนำไปได้ ช่างศร ย่อมดัดลูกศรได้ ช่างถากย่อมถากไม้ได้ ฉันใด บัณฑิตทั้งหลายย่อมทรมานตนได้ ฉันนั้น คนบางพวกย่อมฝึกสัตว์ ด้วยท่อน ไม้บ้าง ด้วยขอบ้าง ด้วยแส้บ้าง เราเป็น ผู้ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงฝึกแล้วโดยไม่ ต้องใช้อาชญาไม่ต้องใช้ศาสตรา เมื่อก่อน เรามีชื่อว่าอหิงสกะ แต่ยังเบียดเบียนสัตว์ อยู่ วันนิเรามีชื่อตรงความจริงเราไม่เบียด เบียนใคร ๆ เลย เมื่อก่อน เราเป็นโจร ปรากฏชื่อว่าองคุลิมาล ถูกกิเลสดุจห้วง น้ำใหญ่พัดไป มาถึงพระพุทธเจ้าเป็น สรณะแล้ว เมื่อก่อนเรามีมือเปื้อนเลือด ปรากฏชื่อว่า องคุลิมาล ถึงพระพุทธเจ้า เป็นสรณะ จึงถอนตัณหาอันจะนำไปสู่ภพ เสียได้ เรากระทำกรรมที่จะให้ถึงทุคติ เช่นนั้นไว้มาก อันวิบากของกรรมถูกต้อง แล้ว เป็นผู้ไม่มีหนี้ บริโภคโภชนะ พวก ชนที่เป็นพาลทรามปัญญา ย่อมประกอบ ตามซึ่งความประมาท ส่วนนักปราชญ์ทั้ง หลาย ย่อมรักษาความไม่ประมาทไว้ เหมือนทรัพย์อันประเสริญ ฉะนั้น ท่าน ทั้งหลายจงอย่าประกอบตามซึ่งความประ- มาท อย่าประกอบตามความชิดชมด้วย สามารถความยินดีในกาม เพราะว่าผู้ไม่ ประมาทแล้ว เพ่งอยู่ ย่อมถึงความสุขอัน ไพบูลย์ การที่เรามาสู่พระพุทธศาสนานี้ นั้นเป็นการมาดีแล้วไม่ปราศจากประโยชน์ ไม่เป็นการคิดผิด บรรดาธรรมทิพระผู้มี พระภาคเจ้าทรงจำแนกไว้ดีแล้ว เราก็ได้ เข้าถึงธรรมอันประเสริฐสุดแล้ว (นิพพาน) การที่เราได้เข้าถึงธรรมอันประเสริฐสุดนี้ นั้น เป็นการถึงดีแล้ว ไม่ปราศจาก ประโยชน์ ไม่เป็นการคิดผิด วิชชา ๓ เราบรรลุแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เรากระทำแล้วดังนี้.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ