เล่มที่ 20
ส่วนที่ 238
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 238 อ้างอิง: Book 20, Section 238 ประเภท: section
เนื้อหา
แม้ท่านพระราหุลนั้นก็ได้บันลือสีหนาท ในท่ามกลางภิกษุสงฆ์อย่าง นั้นเหมือนกันว่า พระธรรมราชาผู้เป็นพระชนกของเรา ทรงตั้งเราไว้ในเอตทัคคะเฉพาะหน้าภิกษุ สงฆ์ เพื่อความรู้ยิ่งสิ่งทั้งปวงนี้. พระธรรม ราชาทรงยกย่องเราว่าเป็นผู้เลิศของภิกษุทั้ง หลายผู้ใคร่การศึกษา และของภิกษุทั้งหลาย ผู้บวชด้วยศรัทธา. พระธรรมราชาผู้ประ- เสริฐ ผู้เป็นพระสหาย เป็นพระชนกของ เรา และพระสารีบุตรผู้รักษาธรรม ผู้มีความ อิ่มใจ เป็นพระอุปัชฌาย์ของเรา ทั้งหมด เป็นคำสอนของพระชินเจ้า. ลำดับนั้น เพราะไม่พึงเห็นแต่รูปอย่างเดียวเท่านั้น แม้เวทนาเป็นต้น ก็พึงเห็นอย่างนั้น ฉะนั้นพระผู้มีพระภาคเจ้าจึงตรัสแก่พระราหุลว่า รูปํปิ ราหุล เป็นอาทิ. บทว่า โกนุชฺช ตัดบทว่า โก นุ อชฺช วันนี้ใครหนอ นัยว่า พระเถระได้มีปริวิตกว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเรามิได้ตรัสกถาโดย ปริยายว่า ชื่อว่าสมณะพึงรู้ฉันทราคะอาศัยอัตภาพแล้วไม่พึงตรึกถึงวิตกเห็น ปานนี้. มิได้ทรงส่งทูตไปว่า ดูก่อนภิกษุ เธอจงไป จงบอกราหุลว่า ท่านอย่า ตรึกถึงวิตกเห็นปานนี้อีกเลย ตั้งเราไว้เฉพาะหน้าแล้วทรงประทานสุคโตวาท เฉพาะหน้าดุจจับโจรพร้อมด้วยภัณฑะที่จุก. ชื่อว่าสุคโตวาทหาได้ยากโดย อสงไขยกัป. ใครหนอเป็นผู้มีชาติแห่งบัณฑิต วิญญูชนได้รับโอวาทเฉพาะ พระพักตร์พระพุทธเจ้าเห็นปานนี้แล้ว วันนี้จักเข้าไปยังบ้านเพื่อบิณฑบาต.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ