เล่มที่ 19
ส่วนที่ 246
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 246 อ้างอิง: Book 19, Section 246 ประเภท: section
เนื้อหา
" คือ ความรู้หนทางชัดเจน ย่อมรู้ชัดเจนซึ่งสิ่งที่เป็นความจริงสี่ประการอันใด โดยทำนองเป็นต้น ว่า นี้ทุกข์. คำว่า " ย่อมรู้แจ้ง อันนั้น " คือ แม้ความรู้แจ้งในหนทาง ก็ย่อมรู้ แจ้งอันนั้น อย่างนั้นเหมือนกัน. คำว่า ย่อมรู้แจ้งอันใด " คือความรู้แจ้งใน วิปัสสนาโดยทำนองเป็นต้นว่า "สิ่งใดที่เป็นผู้ปรุง ผู้ถูกปรุง (สิ่งนั้น) ไม่ เที่ยง" คำว่า " ย่อมรู้ชัดสิ่งนั้น " คือ แม้ความรู้ชัดด้วยวิปัสสนา ก็ย่อมรู้ชัด สิ่งนั้นเหมือนอย่างนั้นเหมือนกัน. คำว่า " เพราะฉะนั้น สิ่งเหล่านี้ " คือ เพราะเหตุนั้นสิ่งเหล่านี้. คำว่า "คละกัน" คือ เจือกันเพราะความที่เกิด พร้อมกัน มีที่ตั้งอย่างเดียวกัน และมีอารมณ์อย่างเดียวกัน . คำว่า " พึงอบรม ความรู้ชัด " นี้ ท่านกล่าวประสงค์เอาความรู้ชัดในหนทาง ส่วนความรู้แจ้ง ที่ประกอบพร้อมกับความรู้ชัดนั้น ก็ต้องอบรมให้พร้อมกันกับความรู้ชัดนั้น ด้วย. คำว่า " ความรู้แจ้ง เป็นสิ่งที่ต้องกำหนดรู้ " นี้ ท่านกล่าวหมาย เอาความรู้แจ้งในวิปัสสนา ส่วนความรู้ชัดประกอบกับความรู้แจ้งใน วิปัสสนา ก็พึงกำหนดไปพร้อมๆ กับความรู้แจ้งนั้นด้วย. ทำไมท่านจึงถามคำ ว่า " ความรู้สึก ความรู้สึก ? " แม้เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ต้องกำหนดว่าท่านหมาย เอาแต่ความรู้สึกที่สำหรับใช้พิจารณาไตร่ตรองซึ่งเป็นไปในภูมิสามเท่า นั้น. คำว่า " ย่อมเสวยสุขบ้าง " คือย่อมเสวยต่อตามเสวยอารมณ์ที่เป็น สุข. ทำนองอย่างเดียวกันนี้แหละ. ย่อมใช้ได้ในสองบทหน้าด้วย.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ