มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์
ใน สัมปชัญญบรรพ นี้ ผู้ศึกษาพึงเข้าใจ สัปปายสัมปชัญญะ ด้วย อ...
หมวด: สุตตันตปิฎก ฝ่าย: มัชฌิมนิกาย ลำดับ: 643 อ้างอิง: MN 643 ประเภท: teaching
เนื้อหา
ใน สัมปชัญญบรรพ นี้ ผู้ศึกษาพึงเข้าใจ สัปปายสัมปชัญญะ ด้วย อำนาจของจีวรนั้น และ โคจรสัมปชัญญะ ด้วยอำนาจการไม่ละทิ้งกรรม- ฐานเลย. ไม่มีอะไรที่ชื่อว่าอัตตาในภายในของภิกษุผู้ห่มจีวรอยู่ มีแต่การ ห่มจีวร โดยการแผ่ขยายของวาโยธาตุที่เกิดแต่กิริยาของจิตมีประการดังที่ กล่าวแล้วเท่านั้น. บรรดาจีวรและกายทั้ง ๒ อย่างนั้น ถึงจีวรก็ไม่มีความ ตั้งใจ ถึงกายก็ไม่มีความตั้งใจ จีวรก็ไม่รู้ว่าเราห่มกาย. ถึงกายก็ไม่รู้ว่า จีวรห่มเรา. ธาตุทั้งหลายเท่านั้น ปกคลุมกลุ่มธาตุไว้ เหมือนเอาผ้าเก่า ห่อรูปคือคัมภีร์ เพราะฉะนั้น ได้จีวรที่ดีแล้ว ก็ไม่ควรทำความดีใจเลย ได้ไม่ดี ก็ไม่ควรเสียใจ อธิบายว่า คนบางพวกพากันสักการะ นาค จอมปลวกเจดีย์และต้นไม้ ๑ เป็นต้น ด้วยดอกไม้ของหอมและผ้าเป็นต้น. แต่คนลางเหล่า ทำสิ่งที่ไม่ใช่สักการะ เช่น ถ่ายอุจจาระปัสสาวะรด เอาโคลนทา เอาท่อนไม้ตีและศัสตราประหาร เป็นต้น นาค จอมปลวก และต้นไม้ เป็นต้น จะไม่ทำความยินดียินร้ายด้วยสักการะหรืออสักการะ นั้น (ฉันใด ) ภิกษุก็เช่นนั้นเหมือนกัน ได้จีวรดีแล้ว ก็ไม่ควรทำ ความดีใจ ได้ไม่ดี ก็ไม่ควรเสียใจ. ใน สัมปชัญญบรรพ นี้ ผู้ศึกษา ควรเข้าใจ อสัมโมหสัมปชัญญะ ด้วยอำนาจการพิจารณาที่เป็นไปแล้ว ดังที่พรรณนามานี้เทอญ.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ