มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์
จิตนี้สะดุ้งอยู่เนืองนิตย์ จิตคือใจนี้หวาดผวาเป็น ประจำ เมื่...
หมวด: สุตตันตปิฎก ฝ่าย: มัชฌิมนิกาย ลำดับ: 587 อ้างอิง: MN 587 ประเภท: teaching
เนื้อหา
จิตนี้สะดุ้งอยู่เนืองนิตย์ จิตคือใจนี้หวาดผวาเป็น ประจำ เมื่อกิจ (เหตุ) เกิดขึ้นแล้วและยัง ไม่เกิดขึ้น ถ้าหากความไม่สะดุ้งกลัวมีอยู่ ขอพระองค์ ผู้อันข้าพระองค์ทูลถานแล้ว จงตรัสบอกความไม่ สะดุ้งนั้นแก่ข่าพระองค์ด้วยเถิด. ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้า ได้ตรัสกะท้าวเธอว่า : เรามองไม่เห็นความสวัสดีอย่างอื่นของสัตว์ทั้งหลาย ๑. ปาฐะเป็น จริตฺวา ฉบับพม่าเป็น จวิตฺวา จึงแปลตามฉบับพม่า. นอกจากการบำเพ็ญเพียร อันเป็นองค์แห่งการตรัสรู้ นอกจากการสำรวมอินทรีย์ (และ) นอกจากการ ปล่อยวางทั้งหมด. ในเวลาจบพระธรรมเทศนา ท้าวเธอ ดำรงอยู่ในโสดาปัตติผล พร้อมด้วยเทพอัปสร ๕๐๐ ทรงทำทิพยสมบัตินั้นให้มีเสถียรภาพแล้ว ได้เสด็จไปยังเทวโลกตามเดิม. ทางนี้บุคคลผู้เจริญแล้ว พึงเข้าไว้ว่า เป็นไปเพื่อดับโทมนัสของ สัตว์ทั้งหลาย เหมือนของ ท้าวสักกะ เป็นต้น ดังที่พรรณนามานี้. อริยมรรคมีองค์ ๘ นั้น ท่านเรียกว่า ญายะ ในคำว่า ายสฺส อธิคมาย เพื่อบรรลุ อธิบายว่า เพื่อถึงอริยมรรคนั้น. เพราะว่ามรรค สติปัฏฐาน อันเป็น โลกิยะ ในส่วนเบื้องต้นนี้ อันบุคคลเจริญแล้ว ย่อม เป็นไปเพื่อบรรลุ ุโลกุตตรมรรค. ด้วยเหตุนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้า จึง ตรัสว่า ายสฺส อธิคมาย.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ