มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์
บทว่า ปตฺตจีวรมาทาย ( ถือเอาบาตรและจีวร) หมายความว่า มือถือบ...
หมวด: สุตตันตปิฎก ฝ่าย: มัชฌิมนิกาย ลำดับ: 368 อ้างอิง: MN 368 ประเภท: teaching
เนื้อหา
บทว่า ปตฺตจีวรมาทาย ( ถือเอาบาตรและจีวร) หมายความว่า มือถือบาตร ร่างกายครองจีวร. บทว่า ปิณฺฑาย ( เพื่อบิณฑบาต) ความว่า เพื่อต้องการ บิณฑบาต. บทว่า สมิติ เป็นชื่อบุตรของช่างยานคนหนึ่ง. บทว่า ยานการปุตฺโต ( บุตรของช่างยาน) คือลูกของช่างรถ. บทว่า ปณฺฑุปุตฺโต (ปัณฑุบุตร) ได้แก่ลูกของนักบวชโล้น. บทว่า อาชีวโก ได้แก่ ชีเปลือย. บทว่า ปุราณยานการปุตฺโต ( บุตรของช่างยานเก่า) ได้แก่ ลูกของตระกูลช่างยานเก่า. บทว่า ปจฺจุปฏฺิโต ( ปรากฏตัว) คือเข้าไปยืน (ให้เห็น). โก่งข้างหนึ่งชื่อว่า งอ. คด เช่นกับทางงูเลื้อย ( คลองงู ). บทว่า โทสํ ( โทษ) ได้แก่กระพี้และปมที่ขรุขระเป็นต้น. บทว่า ยถา ยถา เป็นนิบาต ใช้ในความหมายถึงกาลเวลา มีคำ อธิบายว่า เมื่อใด ๆ คือในกาลใด ๆ. บทว่า ตถา ตถา นี้ ก็มีเนื้อความบ่งถึงกาลเหมือนกัน. มีคำ อธิบายไว้ว่า ในกาลนั้น ๆ. อาชีวกนั้นคิดโดยอนุโลม ตามที่ได้ศึกษามา แต่อีกคนหนึ่ง (นายสมิติ) ถากตรงที่ อาชีวก คิดนั่นแหละ ในขณะที่ เขาคิด. บทว่า อตฺตมโน (ชอบใจ) คือถูกใจคน ได้แก่ ดีใจ หมายความว่า มีปีติและโสมนัสจับใจ. บทว่า อตฺตมนวาจํ นิจฺฉาเรสิ ( เปล่งวาจาแสดงความชอบใจ ) คือเปล่ง ได้แก่กล่าว อธิบายว่า เผยวาจาด้วยความดีใจ หรือวาจา ที่ควรแก่ความดีใจ.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ