ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค
ก็ หมอชีวก พรรณนาพุทธคุณทีละบทจบความลง ทูลว่า ข้าแต่พระ มหาร...
หมวด: สุตตันตปิฎก ฝ่าย: ทีฆนิกาย ลำดับ: 327 อ้างอิง: DN 327 ประเภท: teaching
เนื้อหา
ก็ หมอชีวก พรรณนาพุทธคุณทีละบทจบความลง ทูลว่า ข้าแต่พระ มหาราช พระศาสดาของข้าพระองค์เป็นพระอรหันต์อย่างนี้ เป็นสัมมา- สัมพุทธะอย่างนี้ ฯ ล ฯ เป็นผู้แจกธรรมรัตน์อย่างนี้ แล้วทูลสรุปว่า ขอพระองค์ผู้สมมติเทพโปรดเข้าไปเฝ้า พระผู้มีพระภาคเจ้า เถิด ถึงอย่างไร เมื่อพระองค์เข้าเฝ้า พระผู้มีพระภาคเจ้า อยู่ พระทัยก็พึงผ่องใส. ก็ในพระบาลีตอนนี้ เมื่อ หมอชีวก ทูลว่า ขอพระองค์ผู้สมมติเทพ โปรดเข้าไปเฝ้า พระผู้มีพระภาคเจ้า เถิด ดังนี้ เท่ากับทูลว่า ข้าแต่พระ มหาราช เมื่อข้าพระองค์ถูกพระราชาเช่นพระองค์ตั้งร้อยทั้งพันตั้งแสน ตรัสถาม ย่อมมีเรี่ยวแรงและพลังที่จะกล่าวคุณกถาของพระศาสดาให้จับ ใจของคนทั้งหมดได้ พระองค์ก็ทรงคุ้นเคย โปรดเข้าไปเฝ้าทูลถามปัญหา เถิด พระพุทธเจ้าข้า. เมื่อพระราชาทรงสดับคุณกถาของ พระผู้มีพระภาคเจ้า อยู่เรื่อย ๆ นั้น ทั่วพระวรกายมีปีติ ๕ ประการถูกต้องตลอดเวลา พระองค์มีพระ ประสงค์จะเสด็จไปในขณะนั้นทีเดียว มีพระดำริว่า เมื่อเราจะไปเฝ้า พระทศพลในเวลานี้ ไม่มีใครอื่นที่จักสามารถจัดยานพาหนะได้เร็ว นอกจาก หมอชีวก จึงรับสั่งว่า ชีวก ผู้สหาย ถ้าอย่างนั้น ท่านจงสั่งให้ เตรียมหัตถียานไว้. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า เตนหิ เป็นนิบาต ใช้ในอรรถว่า ส่งไป อธิบายว่า ไปเถิด ชีวก ผู้สหาย.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ