พระวินัยปิฎก ปริวาร

เรื่องไม่เป็นจริง ๑ โจทด้วยคำหยาบ ๑ โจทด้วยคำไม่ประกอบด้วยปร...

หมวด: วินัยปิฎก ฝ่าย: ปริวาร ลำดับ: 489 อ้างอิง: Prv. 489 ประเภท: explanation

เนื้อหา

[๑,๐๗๒] อุ. จริง พระพุทธเจ้าข้า แม้ข้าพระพุทธเจ้าก็ทราบเกล้าว่า คนเช่นนี้ ตรัสเรียกว่า ลัชชีบุคคล แต่ข้าพระพุทธเจ้า ทูลถามพระองค์ถึงผู้อื่น คนเช่นไรตรัสเรียก ว่า ผู้โจทก์ไม่เป็นธรรม พ. ภิกษุโจทโดยกาลไม่ควร ๑ โจท ด้วยเรื่องไม่เป็นจริง ๑ โจทด้วยคำหยาบ ๑ โจทด้วยคำไม่ประกอบด้วยประโยชน์ ๑ มุ่งร้ายโจทไม่มีเมตตาจิตโจท ๑ คนเช่นนี้ เราเรียกว่า ผู้โจทก์ ไม่เป็นธรรม. [๑,๐๗๓] อุ. จริง พระพุทธเจ้าข้า แม้ข้าพระพุทธเจ้าก็ทราบเกล้าว่า คนเช่นนี้ ตรัสเรียกว่า ผู้โจทก์ไม่เป็นธรรม แต่ข้า พระพุทธเจ้า ทูลถามพระองค์ถึงข้ออื่น คนเช่นไรตรัสเรียกว่า ผู้โจทก์เป็นธรรม พระ: ภิกษุโจทโดยกาล ๑ โจทด้วย เรื่องจริง ๑ โจทด้วยคำสุภาพ ๑ โจทด้วย คำประกอบด้วยประโยชน์ ๑ มีเมตตาจิตโจท ไม่มุ่งร้ายโจท ๑ คนเช่นนี้เราเรียกว่า ผู้โจทก์ เป็นธรรม. [๑,๐๗๔] อุ. จริง พระพุทธเจ้าข้า แม้ข้าพระพุทธเจ้าก็ทราบเกล้าว่า บุคคล เช่นนี้ตรัสเรียกว่า ผู้โจทก์เป็นธรรม แต่ข้า พระพุทธเจ้า ทูลถามพระองค์ถึงข้ออื่น คน เช่นไรตรัสเรียกว่า โจทก์ผู้เขลา พระ: บุคคลไม่รู้คำต้นและคำหลัง ๑ ไม่ฉลาดในคำต้นและคำหลัง ๑ ไม่รู้ทาง แห่งถ้อยคำอันต่อเนื่องกัน ๑ ไม่ฉลาดต่อ ทางแห่งถ้อยคำอันต่อเนื่องกัน ๑ คนเช่นนี้ เราเรียกว่าโจทก์ผู้เขลา.

หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ