พระวินัยปิฎก ปริวาร
อนึ่ง ภิกษุเป็นผู้มีทิฏฐิเสมอกับเพื่อนสพรหมจารีในทิฏฐิอันประ...
หมวด: วินัยปิฎก ฝ่าย: ปริวาร ลำดับ: 279 อ้างอิง: Prv. 279 ประเภท: explanation
เนื้อหา
อนึ่ง ภิกษุเป็นผู้มีทิฏฐิเสมอกับเพื่อนสพรหมจารีในทิฏฐิอันประเสริฐ นำออกจากทุกข์ นำไปเพื่อความสิ้นทุกข์โดยชอบแก่ผู้ทำตามพร่ำสอน ทั้งใน ที่แจ้งทั้งในที่ลับอยู่ ธรรมแม้นี้เป็นที่ตั้งแห่งความให้ระลึกถึงกัน ทำให้เป็น ที่รัก ทำให้เป็นที่เคารพ เป็นไปเพื่อความสงเคราะห์กัน เพื่อความไม่วิวาทกัน เพื่อความพร้อมเพรียงกัน เพื่อความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน นี้สาราณียธรรม ๖. ในหัวข้อเหล่านั้น เรื่องทำความแตกร้าวกัน ๑๘ เป็นไฉน ? ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ๑. แสดงสภาพมิใช่ธรรมว่า เป็นธรรม ๒. แสดงธรรมว่า สภาพมิใช่ธรรม ๓. แสดงสภาพมิใช่วินัยว่า เป็นวินัย ๔. แสดงวินัยว่า สภาพมิใช่วินัย ๕. แสดงสิ่งที่พระตถาคตมิได้ทรงภาษิต มิได้ตรัสไว้ว่า พระตถาคต ทรงภาษิต ตรัสไว้ ๖. แสดงสิงที่พระตถาคตได้ทรงภาษิต ตรัสไว้แล้วว่า พระตถาคต มิได้ทรงภาษิต มิได้ตรัสไว้ ๗. แสดงสิ่งที่พระตถาคตมิได้ทรงประพฤติมาว่า พระตถาคตทรง ประพฤติมา ๘. แสดงสิ่งที่พระตถาคตทรงประพฤติมาว่า พระตถาคตมิได้ทรง ประพฤติมา ๙. แสดงสิ่งที่พระตถาคตมิได้ทรงบัญญัติไว้ว่า พระตถาคตทรง บัญญัติไว้ ๑๐. แสดงสิ่งที่พระตถาคตทรงบัญญัติไว้ว่า พระตถาคตมิได้ทรง บัญญัติไว้ ๑๑. แสดงอาบัติว่า มิใช่อาบัติ ๑๒. แสดงสิ่งมิใช่อาบัติว่า เป็นอาบัติ ๑๓. แสดงอาบัติเบาว่า อาบัติหนัก ๑๔. แสดงอาบัติหนักว่า อาบัติเบา ๑๕. แสดงอาบัติมีส่วนเหลือว่า อาบัติหาส่วนเหลือมิได้ ๑๖. แสดงอาบัติหาส่วนเหลือมิได้ว่า อาบัติมีส่วนเหลือ ๑๗. แสดงอาบัติชั่วหยาบว่า อาบัติไม่ชั่วหยาบ ๑๘. แสดงอาบัติไม่ชั่วหยาบว่า อาบัติชั่วหยาบ.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ