พระวินัยปิฎก ปริวาร
ว่า ๕-๖ คำ เว้นแต่มีบุรุษผู้รู้เดียงสา ๑ สิกขาบทว่าด้วย ยังไ...
หมวด: วินัยปิฎก ฝ่าย: ปริวาร ลำดับ: 247 อ้างอิง: Prv. 247 ประเภท: explanation
เนื้อหา
สิกขาบทว่าด้วยสอนธรรม แก่อนุปสัมบันว่าพร้อมกัน ๑ สิกขาบทว่า ด้วยแสดงธรรมแก่มาตุคาม ยิ่งกว่า ๕-๖ คำ เว้นแต่มีบุรุษผู้รู้เดียงสา ๑ สิกขาบทว่าด้วย ยังไม่ได้รับสมมติสั่งสอนภิกษุณี ๑ สิกขาบท ว่าด้วยภิกษุได้รับสมมติแล้วสอนภิกษุณีเมื่อ พระอาทิตย์อัสดงคตแล้ว ๑ สิกขาบทว่า ด้วยภิกษุณีเรียนและบอกติรัจฉานวิชา ๒ สิกขาบท สิกขาบทว่าด้วยภิกษุณีไม่ขอ โอกาสก่อนถามปัญหา ๑ สิกขาบทเหล่านี้ รวม ๗ สิกขาบท เกิดแต่วาจา มิใช่กาย และจิต เกิดแต่วาจากับจิต แต่มิใช่เกิดแต่ กาย ทุก ๆ สิกขาบท มีสมุฏฐาน ๒ เหมือน ปทโสธัมมสมุฏฐาน ฉะนั้น. สิกขาบทว่าด้วยชักชวน ภิกษุณีเดินทางไกล ๑ สิกขาบทว่าด้วย ชักชวนภิกษุณีลงเรือลำเดียวกัน ๑ สิกขาบท ว่าด้วยขอโภชนะอันประณีต ๑ สิกขาบท ว่าด้วยชักชวนมาตุคามเดินทางด้วยกัน ๑ สิกขาบทว่าด้วยภิกษุณีถอนขนในที่แคบ ๑ สิกขาบทว่าด้วยภิกษุณีขอข้าวเปลือก ๑ สิกขาบทว่าด้วยภิกษุณีรับนิมนต์แล้วฉัน ภัตตาหาร ๑ ปาฏิเทสนียะของภิกษุณี ๘ สิกขาบท สิกขาบทเหล่านี้ร่วม ๑๕ สิกขาบท เกิดแต่กาย มิใช่วาจา มิใช่จิต เกิดแต่กาย กับวาจา มิใช่เกิดแต่จิต เกิดแต่กายกับจิต มิใช่เกิดแต่วาจา เกิดแต่กายวาจาและจิต เป็น ๔ สมุฏฐาน พระพุทธเจ้าผู้มีพระญาณ ทรงบัญญัติว่า มีวินัยเสมอกับอัทธาน- สมุฏฐาน.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ