พระวินัยปิฎก ปริวาร
อนิยต 242
หมวด: วินัยปิฎก ฝ่าย: ปริวาร ลำดับ: 242 อ้างอิง: Prv. 242 ประเภท: rule
เนื้อหา
สิกขาบทว่าด้วยเสพเมถุน ๑ สิกขาบทว่าด้วยปล่อยน้ำสุกกะ ๑ สิกขาบท ว่าด้วยเคล้าคลึงกาย ๑ อนิยตสิกขาบทที่หนึ่ง ๑ สิกขาบทว่าด้วยนอนแทรกภิกษุผู้เข้าไปอยู่ ก่อน ๑ สิกขาบทว่าด้วยฉันบิณฑบาตที่ ภิกษุณีแนะให้เขาถวาย ๑ สิกขาบทว่าด้วย นั่งในที่ลับกับภิกษุณี ๑ สิกขาบทว่าด้วย แทรกแซงในสโภชนสกุล ๑ สิกขาบทว่า ด้วยนั่งในที่ลับ ๒ สิกขาบท สิกขาบทว่าด้วย จี้ด้วยนิ้วมือ ๑ สิกขาบทว่าด้วยหัวเราะใน น้ำ ๑ สิกขาบทว่าด้วยให้ประหาร ๑ สิกขาบทว่าด้วยเงือดเงื้อหอกคือฝ่ามือ ๑ เสขิยวัตร ๕๓ สิกขาบท อธักขกสิกขาบท ของภิกษุณี ๑ คามันตรคมสิกขาบท ๑ สิกขาบทว่าด้วยภิกษุณีพอใจรับของฉันจาก มือบุรุษ ๑ สิกขาบทว่าด้วยยินดีท่อนยางกลม ๑ กัน ๑ สิกขาบทว่าด้วยยินดีท่อนยางกลม ๑ สิกขาบทว่าด้วยยินดีชำระด้วยน้ำ ๑ สิกขาบท ว่าด้วยภิกษุอยู่จำพรรษาแล้วไม่หลีกไปสู่ จาริก ๑ สิกขาบทว่าด้วยภิกษุณีไม่ไปรับ โอวาท ๑ สิกขาบทว่าด้วยภิกษุณีไม่ติดตาม ปวัตตินี ๑ สิกขาบทเหล่านี้รวม ๗๖ สิกขาบท ท่านจัดไว้เป็นสิกขาบทมีกายกับจิตเป็น สมุฏฐาน ทุก ๆ สิกขาบทมีสมุฏฐานอันหนึ่ง เหมือนปฐมปาราชิกสิกขาบท ฉะนั้น. สิกขาบทว่าด้วยถือเอาสิ่ง ของท่านเจ้าของมิได้ให้ ๑ สิกขาบทว่าด้วย พรากกายมนุษย์ ๑ สิกขาบทว่าด้วยกล่าว อวดธรรมอันยิ่งของมนุษย์ ๑ สิกขาบทว่า ด้วยพูดเคาะด้วยวาจาชั่วหยาบ ๑ สิกขาบท ว่าด้วยกล่าวบำเรอตนด้วยกาม ๑ สิกขาบท ว่าด้วยตามกำจัดด้วยปาราชิกธรรมไม่มีมูล ๑ สิกขาบทว่าด้วยถือเอาเลศแต่งอธิกรณ์เรื่อง อื่น ๑ อนิยตสิกขาบทที่สอง ๑ สิกขาบทว่า ด้วยให้จีวรแล้วชิงเอาคืนมา ๑ สิกขาบทว่า ด้วยน้อมลาภของสงฆ์มาเพื่อตน ๑ สิกขาบท ว่าด้วยพูดเท็จ ๑ สิกขาบทว่าด้วยด่า ๑ สิกขาบทว่าด้วยพูดส่อเสียดภิกษุ ๑ สิกขาบท ว่าด้วยบอกอาบัติชั่วหยาบ ๑ สิกขาบทว่า ด้วยขุดแผ่นดิน ๑ สิกขาบทว่าด้วยพราก ภูตคาม ๑ สิกขาบทว่าด้วยพูดกลบเกลื่อน ๑ สิกขาบทว่าด้วยโพนทะนา ๑ สิกขาบทว่า ด้วยฉุดคร่าออกจากวิหาร ๑ สิกขาบทว่าด้วย เอาน้ำรด ๑ สิกขาบทว่าด้วยสอนภิกษุณี เพราะเห็นแก่อามิส ๑ สิกขาบทว่าด้วยภิกษุ ฉันเสร็จแล้ว ๑ สิกขาบทว่าด้วยการชวน ภิกษุเข้าไปบิณฑบาตในบ้าน ๑ สิกขาบทว่า ด้วยการไม่เอื้อเฟื้อ ๑ สิกขาบทว่าด้วยการ หลอกภิกษุให้กลัวผี ๑ สิกขาบทว่าด้วยการ ซ่อนบริวาร ๑ สิกขาบทว่าด้วยการแกล้ง พรากสัตว์จากชีวิต ๑ สิกขาบทว่าด้วยภิกษุ รู้อยู่ใช้น้ำมันตัวสัตว์ ๑ สิกขาบทว่าด้วยฟื้น อธิกรณ์เพื่อทำใหม่ ๑ สิกขาบทว่าด้วยบวช คนมีอายุหย่อน ๒๐ ปี ๑ สิกขาบทว่าด้วยการ อยู่ร่วมกับภิกษุที่สงฆ์ยกวัตร ๑ สิกขาบทว่า ด้วยการสมโภคกับสามเณรที่ถูกนาสนะ ๑ สิกขาบทว่าด้วยภิกษุผู้อันภิกษุทั้งหลายว่า กล่าวโดยชอบธรรม ๑ สิกขาบทว่าด้วยธรรม อันเป็นไปเพื่อความยุ่งยิ่ง ๑ สิกขาบทว่าด้วย การแกล้งทำหลง ๑ สิกขาบทว่าด้วยการโจท ด้วยอาบัติสังฆาทิเสสไม่มีมูล ๑ สิกขาบท ว่าด้วยการแกล้งก่อความรำคาญ ๑ สิกขาบท ว่าด้วยการให้ฉันทะเพื่อกรรมที่เป็นธรรม แล้วกลับบ่นว่า ๑ สิกขาบทว่าด้วยการให้ จีวรแล่วกลับบ่นว่า ๑ สิกขาบทว่าด้วยการ น้อมลาภสงฆ์ไปเพื่อบุคคล ๑ สิกขาบทว่า ด้วยคำว่าบุรุษบุคคลนั่นจักทำอะไรแก่ท่าน ได้ สิกขาบทว่าด้วยอธิษฐานอกาลจีวรเป็น กาลจีวรแล้วให้แจก ๑ สิกขาบทว่าด้วยแลก จีวรกับภิกษุณีแล้วชิงคืนมา ๑ สิกขาบทว่า ด้วยการยกโทษผู้อื่นด้วยความถือผิดเข้าใจ- ผิด ๑ สิกขาบทว่าด้วยแช่งด้วยนรก ๑ สิกขาบทที่ว่าภิกษุณีใดพึงทำอันตรายแก่จีวร ลาภของคณะ ๑ สิกขาบทที่ว่าภิกษุณีใดพึง ห้ามการแจกจีวรอันเป็นธรรม ๑ สิกขาบท ที่ว่าภิกษุณีใดพึงยังสมัยจีวรกาลให้ล่วงไป ด้วยหวังจะได้จีวรอันไม่แน่นอน ๑ สิกขาบท ที่ว่าภิกษุณีใดพึงห้ามการเดาะกฐินที่เป็น ธรรม ๑ สิกขาบททว่าภิกษุณีใดพึงแกล้งก่อ ความไม่ผาสุกแก่ภิกษุณี ๑ สิกขาบทที่ว่า ภิกษุณีใดให้ที่อยู่แล้ว ไม่พอใจฉุดคร่าภิกษุณี ออก ๑ สิกขาบทที่ว่าภิกษุณีใดด่าหรือกล่าว ขู่ภิกษุ ๑ สิกขาบทที่ว่าภิกษุณีใดดุร้ายกล่าว ขู่คณะ ๑ สิกขาบทที่ว่าภิกษุณีใดหวงสกุล ๑ สิกขาบทที่ว่าด้วยการบวชสตรีมีครรภ์ ๑ สิกขาบทที่ว่าด้วยการบวชสตรีแม่ลูกอ่อน ๑ สิกขาบทที่ว่าภิกษุณีใดบวชสิกขมานาผู้ยังไม่ ได้ศึกษาในธรรม ๖ ครบ ๒ ปี ๑ สิกขาบท ที่ว่าภิกษุณีใดบวชสิกขมานาผู้ศึกษาเสร็จใน ธรรม ๖ ครบ ๒ ปี แต่สงฆ์ยังไม่ได้สมมติ ๑ สิกขาบทที่ว่าด้วยการบวชสตรีคฤหัสถ์ ๓ สิกขาบท สิกขาบทที่ว่าด้วยการบวชเด็กหญิง รวม ๓ สิกขาบท สิกขาบทว่าด้วยภิกษุณีมี พรรษาหย่อน ๑๒ ให้อุปสมบท ๑ สิกขาบท ว่าด้วยภิกษุณีมีพรรษาครบ ๑๒ แล้ว แต่ สงฆ์ยังไม่ได้สมมติให้อุปสมบท ๑ สิกขาบท ว่าด้วยภิกษุณีอันภิกษุณีทั้งหลายอย่าเพ่อก่อน ท่านอย่ายังสิกขมานาให้อุปสมบท ๑ สิกขา- บทว่าด้วยภิกษุณียังสิกขมานาผู้มีใจร้ายยัง ชายให้ระทมโศกให้อุปสมบท ๑ สิกขาบทว่า ด้วยให้อุปสมบทด้วยมอบฉันทะที่ค้างคราว ๑ สิกขาบทว่าด้วยให้อุปสมบททุก ๆ ปี ๑ สิกขาบทว่าด้วยให้สิกขมานาบวชปีละ ๒ รูป ๑ สิกขาบทเหล่านี้รวม ๗๐ สิกขาบท จัด เป็นสมุฏฐาน ๓ คือ เกิดแต่กายกับจิต มิใช่ วาจา แต่วาจากับจิต มิใช่กาย และแต่ทวาร ๓ เหมือนทุติยปาราชิกสิกขาบท ฉะนั้น.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ