พระวินัยปิฎก จุลวรรค
เรื่องงดปาติโมกข์เป็นธรรม และไม่เป็นธรรม มีมูล ๓
หมวด: วินัยปิฎก ฝ่าย: ขันธก ลำดับ: 393 อ้างอิง: Cv. 393 ประเภท: explanation
เนื้อหา
เรื่องงดปาติโมกข์เป็นธรรม และไม่เป็นธรรม มีมูล ๓. เรื่องงดปาติโมกข์เป็นธรรม และไม่เป็นธรรม มีมูล ๔. เรื่องงดปาติโมกข์เป็นธรรม และไม่เป็นธรรม มีมูล ๕. เรื่องงดปาติโมกข์เป็นธรรม และไม่เป็นธรรม มีมูล ๖. เรื่องงดปาติโมกข์เป็นธรรม และไม่เป็นธรรม มีมูล ๗. เรื่องงดปาติโมกข์เป็นธรรม และไม่เป็นธรรม มีมูล ๘. เรื่องงดปาติโมกข์เป็นธรรม และไม่เป็นธรรม มีมูล ๙. เรื่องงดปาติโมกข์เป็นธรรม และไม่เป็นธรรม มีมูล ๑๐. เรื่องงดปาติโมกข์เพราะวิบัติ ๔ อย่าง คือ ศีล อาจาระ ทิฏฐิ และ อาชีวะ. เรื่องงดปาติโมกข์ในส่วน ๕ คือ ปาราชิก สังฆาทิเสส ปาจิตตีย์ ปาฏิเทสนียะ และทุกกฏ. เรื่องงดปาติโมกข์ในส่วน ๖ มีวิธีอย่างนี้ คือ เพราะศีล อาจาระ ทิฏฐิวิบัติ ที่มีภิกษุมิได้ทำและทำ. เรื่องงดปาติโมกข์ในส่วน ๗ คือ ปาราชิก สังฆาทิเสส ถุลลัจจัย ปาจิตตีย์ ปาฏิเทสนียะ ทุกกฏ และทุพภาสิต. เรื่องงดปาติโมกข์ เพราะศีล อาจาระ ทิฏฐิ และอาชีววิบัติ ที่ภิกษุ มิได้ทำและทำ รวม ๘ อย่าง. เรื่องงดปาติโมกข์มี ๙ วิธี คือ เพราะศีล อาจาระ ทิฏฐิ ที่ภิกษุมิ ได้ทำและทั้งทำและไม่ทำ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสแก่ผู้รู้ตามเป็นจริงอย่างนี้. จงทราบการงดปาติโมกข์ ๑๐ อย่าง คือ ภิกษุต้องอาบัติปาราชิก ๑ กถาปรารภภิกษุผู้ต้องอาบัติปาราชิกยังค้างอยู่ ๑ ภิกษุบอกลาสิกขา ๑ กถา ปรารภภิกษุผู้บอกลาสิกขายังค้างอยู่ ๑ ภิกษุร่วมสามัคคี ๑ กถาค้านสามัคคี ๑ ค้านสามัคคีที่ค้าง ๑ มีผู้ได้เห็น ได้ยิน และรังเกียจด้วยศีลวิบัติ ๑ ด้วย อาจารบัติ ๑ ด้วยทิฏฐิวิบัติ ๑.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ