พระวินัยปิฎก จุลวรรค

เพราะเหตุว่า แม้ตัชชนียกรรมนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงอนุญาต ใ...

หมวด: วินัยปิฎก ฝ่าย: ขันธก ลำดับ: 139 อ้างอิง: Cv. 139 ประเภท: explanation

เนื้อหา

เพราะเหตุว่า แม้ตัชชนียกรรมนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงอนุญาต ให้ทำด้วยวัตถุ กล่าวคือความเป็นผู้พาล เป็นผู้ไม่ฉลาด ดังนี้แล. ใน กรรมทั้งปวงมีนัยเหมือนกัน. ข้าพเจ้า จักพรรณนาวัตถุแห่งความประพฤติชอบ ๑๘ อย่าง ใน ปาริวาสิกักขันธกะ. สองบทว่า โลมํ ปาเตนฺติ มีความว่า เป็นผู้หายเย่อหยิ่ง. อธิบายว่า ประพฤติตามภิกษุทั้งหลาย. สองบทว่า เนตฺถารํ วตฺตนฺติ มีความว่า วัตรนี้เป็นของภิกษุ ทั้งหลายผู้ออก เพราะเหตุนั้น ชื่อว่า เนตฺถารํ วัตรของผู้ออก. อธิบายว่า ตนสามารถจะออกจากนิสสารณาด้วยวิธี ๑๘ อย่างใด, ย่อมประพฤติวิธี ๑๘ อย่างอันนั้นโดยชอบ. ถามว่า ภิกษุผู้ถูกนิสสารณา บำเพ็ญวัตรสิ้นกาลเท่าไร ? ตอบว่า ๑๐ วัน หรือ ๒๐ วันก็ได้. จริงอยู่ ในกัมมักขันธกะนี้ วัตรเป็นของที่ภิกษุพึงบำเพ็ญโดยวัน เท่านี้เท่านั้น. วินิจฉัยในเรื่องพระเสยยสกะ พึงทราบดังนี้:- ข้อว่า อปิสสุ ภิกฺขู ปกตตฺตา มีความว่า ก็แต่ว่าภิกษุทั้ง หลายย่อมเป็นผู้ขวนขวายเป็นนิตย์ คำที่เหลือเช่นกับคำที่กล่าวแล้วในตัชชนียกรรมนั่นแล. เรื่องพระอัสสชิและพระปุนัพพสุกะ ข้าพเจ้าได้กล่าวแล้วในวรรณ- นาแห่งสังฆาทิเสส ๑ . แต่วินิจฉัยในคำเป็นต้นว่า กายิเกน ทเวน ในเรื่องพระอัสสชิและพระปุนัพพสุกะนี้ พึงทราบดังนี้ :-

หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ