พระวินัยปิฎก มหาวรรค
ฝีเท้าเป็นต้น ก็แล คำว่า อาการเป็นต้นนั้น พึงประกอบตามที่ควร...
หมวด: วินัยปิฎก ฝ่าย: ขันธก ลำดับ: 467 อ้างอิง: Mv. 467 ประเภท: explanation
เนื้อหา
คำว่าอาการนั้นเป็นต้นทั้งหมด เป็นชื่อของเสนาสนบริขารต่าง ๆ มี เตียงและตั่งที่จัดตั้งไว้เป็นอันดีเป็นต้น และเป็นชื่อของเสียงฝีเท้าเป็นต้น ก็แล คำว่า อาการเป็นต้นนั้น พึงประกอบตามที่ควรประกอบ แม้ในอาการของภิกษุ อาคันตุกะเป็นต้น ก็นัยนี้แล. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อญฺาตกํ ได้แก่ เป็นของ ๆ ภิกกํ เหล่าอื่น. สามบทว่า ปาทานํ โธตํ อุทกนิสฺเสกํ ได้แก่ สถานที่รดน้ำแห่ง เท้าทั้งหลายที่ล้างแล้ว. เอกพจน์ในบทว่า โธตํ พึงทราบในอรรถแห่งพหูพจน์. อีกอย่างหนึ่ง ปาฐะว่า ปาทานํ โธตอุทกนิสฺเสกํ. ความว่า สถาน เป็นที่รดน้ำสำหรับล้างเท้าทั้งหลาย. วินิจฉัยในนานาสังวาสกาทิวัตถุ พึงทราบดังนั้น:- บทว่า สมานสํวาสกทิฎฺึ ได้แก่ ความเห็นว่า ภิกษุผู้เจ้าถิ่น เหล่านั้น มีสังวาสเสมอกัน. บทว่า น ปุจฺฉนฺติ ได้แก่ ไม่ถามถึงลัทธิของภิกษุผู้เจ้าถิ่นเหล่านั้น คือ ไม่ถามก่อน ทำวัตรและวัตรอาศัย คือวัตรใหญ่น้อยแล้ว ทำอุโบสถร่วมกัน. ๑. ฎีกาและโยชนา แก้ คมยติ ว่า โพเธติ โดยนัยนี้ก็แปลว่า ธรรมชาติซึ่งให้รู้. . . บทว่า นาภิวิตรนฺติ ได้แก่ ไม่สามารถจะย่ำยี คือ ปราบปรามข้อที่ เป็นนานาสังวาสกันได้ อธิบายว่า ให้ภิกษุผู้เข้าถิ่นเหล่านั้นสละทิฏฐินั้นไม่ได้.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ