พระวินัยปิฎก มหาวรรค
บทว่า อปริฆํสนฺเตน มีความว่า อย่าลากไปบนพื้น
หมวด: วินัยปิฎก ฝ่าย: ขันธก ลำดับ: 142 อ้างอิง: Mv. 142 ประเภท: explanation
เนื้อหา
บทว่า อปริฆํสนฺเตน มีความว่า อย่าลากไปบนพื้น. บทว่า กวาฏปิฏฺํ มีความว่า อย่าให้กระทบกระทั่งบานประตู และ กรอบประตู. บทว่า สนฺตานกํ ได้แก่ รังตักแตนและใยแมลงมุมเป็นต้น อย่างใด อย่างหนึ่ง. ข้อว่า อุลฺโลกา ปมํ โอหาเรตพฺพํ มีความว่า พึงกวาดแต่ เพดานลงมาก่อน คือ ลงมือกวาดเพดานเป็นต้นลงมา. บทว่า อาโลกสนฺธิกณฺณภาคา ได้แก่ส่วนหน้าต่างประตูและ ส่วน มุมห้อง. อธิบาย พึงเช็ดบานหน้าต่างและบานประตูทั้งข้างในข้างนอก และ ๔ มุมห้อง. ข้อว่า ยถาปญฺตฺตํ ปญฺาเปตพฺพํ มีความว่า เครื่องลาดพื้น เดิมเขาปูลาดไว้อย่างใด พึงปูไว้เหมือนอย่างนั้น. จริงอยู่ เพื่อประโยชน์นี้แล จึงทรงบัญญัติวัตรข้อแรกไว้ว่า พึงสังเกตที่ปูเดิมไว้แล้วขึ้นออกไปวางไว้ส่วน หนึ่ง. แต่ถ้าเครื่องลาดพื้นนั้นเป็นของบางคนซึ่งไม่เข้าใจได้ปูลาดไว้ก่อน พึง ปูให้ห่างฝาโดยรอบ สัก ๒ นิ้ว หรือ ๓ นิ้ว. ถ้ามีเสื่อลำแพนแต่ใหญ่เกินไป พึงตัดพับชายเย็บผูกแล้วจึงปู ถ้าไม่เข้า ใจพับชายเย็บผูก อย่าตัด. ข้อว่า ปุรตฺถิมา วาตปานา ถเกตพฺพา มีความว่า พึงปิด หน้าต่างทิศตะวันออก. หน้าต่างแม้ที่เหลือ ก็พึงปิดอย่างนั้น . บทว่า วูปกาเสตพฺโพ มีความว่า ตนเองพึงนำไปที่อื่น.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ