พระวินัยปิฎก มหาวรรค

ท้าวสหัมบดีพรหมได้กราบทูลดังนี้แล้ว จึงกราบทูลเป็นประพันธคาถ...

หมวด: วินัยปิฎก ฝ่าย: ขันธก ลำดับ: 27 อ้างอิง: Mv. 27 ประเภท: explanation

เนื้อหา

ท้าวสหัมบดีพรหมได้กราบทูลดังนี้แล้ว จึงกราบทูลเป็นประพันธคาถา ต่อไปว่า:- เมื่อก่อนธรรมไม่บริสุทธิ์อันคนมี มลทินทั้งหลาย คิดแล้วได้ปรากฏในมคธชน- บท ขอพระองค์ได้โปรดทรงเปิดประตูแห่ง อมตธรรมนี้ ขอสัตว์ทั้งหลายจงฟังธรรมที่ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้หมดมลทินตรัสรู้ แล้วตามลำดับ เปรียบเหมือนบุรุษมีจักษุยืน อยู่บนยอดภูเขา ซึ่งล้วนแล้วด้วยศิลา พึง เห็นชุมชนได้โดยรอบฉันใด ข้าแต่พระองค์ ผู้มีปัญญาดี มีพระปัญญาจักษุรอบคอบ ขอ พระองค์ผู้ปราศจากความโศกจงเสด็จขั้น สู่ ปราสาท อันสำเร็จด้วยธรรม แล้วทรง พิจารณาชุมชนผู้เกลื่อนกล่นด้วยความโศก ผู้อันชาติและชราครอบงำแล้ว มีอุปมัยฉัน นั้นเถิด ข้าแต่พระองค์ผู้มีความเพียร ทรง ชนะสงความ ผู้นำหมู่หาหนี้มิได้ ขอพระ- องค์จงทรงอุตสาหะเที่ยวไปในโลกเถิด ขอ พระผู้มีพระภาคเจ้าโปรดแสดงธรรมเพราะ สัตว์ผู้รู้ทั่วถึงธรรมจักมี. ทรงพิจารณาสัตว์โลกเปรียบด้วยดอกบัว ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงทราบคำทูลอาราธนาของ พรหมและทรงอาศัยความกรุณาในหมู่สัตว์ จึงทรงตรวจดูสัตว์โลกด้วยพุทธจักขุ เมื่อตรวจดูสัตว์โลกด้วยพุทธจักขุ ได้ทรงเห็นสัตว์ทั้งหลายที่มีธุลีคือกิเลสใน จักษุน้อยก็มี ที่มีธุลีคือกิเลสในจักษุมากก็มี ที่มีอินทรีย์แก่กล้าก็มี ที่มีอินทรีย์ อ่อนก็มี ที่มีอาการดีก็มี ที่มีอาการทรามก็มี ที่จะสอนให้รู้ได้ง่ายก็มี ที่จะสอน ให้รู้ได้ยากก็มี ที่มีปรกติเห็นปรโลกและโทษโดยความเป็นภัยอยู่ก็มี.

หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ