พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปาจิตติยกัณฑ์

วินิจฉัย ในสิกขาบทที่ ๑๐ พึงทราบดังนี้:- บทว่า จตุรงฺคุโลมโก...

หมวด: วินัยปิฎก ฝ่าย: มหาวิภังค์ ลำดับ: 784 อ้างอิง: Pāc. 784 ประเภท: explanation

เนื้อหา

วินิจฉัย ในสิกขาบทที่ ๑๐ พึงทราบดังนี้:- บทว่า จตุรงฺคุโลมโก คือ มีขนาดต่ำกว่า ๔ นิ้ว (พระนันทะมี ขนาดต่ำกว่าพระศาสดา ๔ นิ้ว). คำที่เหลือในสิกขาบทนี้ ตื้นทั้งนั้น. สิกขาบท นี้ มีสมุฏฐาน ๖. นันทเถรสิกขาบทที่ ๑๐ จบ ราชวรรคที่ ๙ จบบริบูรณ์ ตามวรรณนานุกรม คำว่า อุทฺทิฏฺา โข เป็นต้น มีนัยดังกล่าวแล้วนั้นแล. ขุททกวรรณนาในอรรถกถาพระวินัย ชื่อสมันตปาสาทิกา จบบริบูรณ์ อันเตปุรสิกขาบท ว่าด้วยการเข้าสู่พระราชฐาน ๒. รตนสิกขาบท ว่าด้วยการเก็บรตนะ ๓. วิกาเลคามปเวสนสิกขาบท ว่าด้วยการเข้าบ้านในเวลาวิกาล ๔. สูจิฆรสิกขาบท ว่าด้วยการทำกล่องเข็ม ๕. มัญจสิกขาบท ว่าด้วยเตียงตั่งเกินประมาณ ๖. ตูโลนัทธสิกขาบท ว่าด้วยเตียงตั่งยัดนุ่น ๗. นิสีทนสิกขาบท ว่าด้วยการทำผ้าสำหรับนั่ง ๘. กัณฑุปฏิจฉาทีสิกขาบท ว่าด้วยการทำผ้าปิดฝี ๙. วัสสิกสาฏิกสิกขาบท ว่าด้วยการทำผ้าอาบน้ำฝน ๑๐. สุคตจีวรสิกขาบท ว่าด้วยการทำจีวรเท่าสุคตจีวร ท่านทั้งหลาย ก็ธรรมคือปาฏิเทสนียะ ๔ สิกขาบทเหล่านี้แล มาสู่อุเทศ

หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ