พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปาจิตติยกัณฑ์
บทว่า ปิเร แปลว่า แน่ะเจ้าคนอื่น คือเจ้าผู้มีใช่พวกเรา
หมวด: วินัยปิฎก ฝ่าย: มหาวิภังค์ ลำดับ: 687 อ้างอิง: Pāc. 687 ประเภท: explanation
เนื้อหา
บทว่า ปิเร แปลว่า แน่ะเจ้าคนอื่น คือเจ้าผู้มีใช่พวกเรา. บทว่า วินสฺส ความว่า เจ้าจงฉิบหายเสีย คือ จงไปในที่ซึ่งพวก เราจะไม่เห็นเจ้า. บทว่า อุปลาปฺเปยฺย แปลว่า พึงสงเคราะห์. บทว่า อุปฏฺาเปยฺย คือ พึงให้สมณุทเทสนั้นทำการบำรุงตน. บทที่เหลือพร้อมทั้งสมุฏฐานเป็นต้น พึงทราบโดยนัยดังกล่าวแล้วในอริฏฐ- สิกขาบทนั้นนั่นแล. กัณฑกสิกขาบทที่ ๑๐ จบ สัปปาณวรรคที่ ๗ จบบริบูรณ์ ตามวรรณนานุกรม สัญจิจจปาณสิกขาบท ว่าด้วยแกล้งฆ่าสัตว์ ๒. สัปปาณกสิกขาบท ว่าด้วยบริโภคน้ำมีตัวสัตว์ ๓. อุกโกฏนสิกขาบท ว่าด้วยฟื้นอธิกรณ์ ๔. ทุฏฐุลลฺสิกขาบท ว่าด้วยปิดอาบัติชั่วหยาบ ๕. อูนวีสติวัสสสิกขาบท ว่าด้วยอุปสมบทกุลบุตรมีอายุ หย่อน ๒๐ ปี ๖. เถยยสัตถสิกขาบท ว่าด้วยเดินทางร่วมกับพ่อค้าผู้ เป็นโจร ๗. สํวิธานสิกขาบท ว่าด้วยชักชวนมาตุคามเดินทาง สายเดียวกัน ๘. อริฏฐสิกขาบท ว่าด้วยพระอริฎฐะ ๙. อุกขิตตสัมโภคสิกขาบท ว่าด้วยการคบหากับภิกษุผู้ถูก สงฆ์ยกวัตร ๑๐. กัณฑกสิกขาบท ว่าด้วยสมณุทเทสชื่อกันฑกะ โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ โฆสิ - ตาราม เขตพระนครโกสัมพี ครั้งนั้น ท่านพระฉันนะพระพฤติอนาจาร ภิกษุ ทั้งหลายพากันกล่าวอย่างนี้ว่า อาวุโส ฉันนะ ท่านอย่าได้ทำการเห็นปานนั้น การทำอย่างนั้นนั่นไม่ควร.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ