พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปาจิตติยกัณฑ์
เรื่องโภชนะอันประณีต] บทว่า ปณีตโภชนานิ ได้แก่ โภชนะอย่างดีย...
หมวด: วินัยปิฎก ฝ่าย: มหาวิภังค์ ลำดับ: 519 อ้างอิง: Pāc. 519 ประเภท: explanation
เนื้อหา
ในสิกขาบทที่ ๙ มีวินิจฉัยดังนี้. [แก้อรรถปฐมบัญญัติ เรื่องโภชนะอันประณีต] บทว่า ปณีตโภชนานิ ได้แก่ โภชนะอย่างดียิ่ง. คำว่า กสฺส สมฺปนฺนํ น มนาปํ ได้แก่ โภชนะที่ประกอบ ด้วยคุณสมบัติ ใครจะไม่ชอบใจ. ในคำว่า โย ปน ภิกฺขุ เอวรูปานิ ปณีตโภชนานิ อคิลาโน อตฺตโน อตฺถาย วิญฺาเปตฺวา ภุญฺเชยฺย นี้ มีวินิจฉัยดังนี้ :- ภิกษุ ขอโภชนะที่ดีล้วน ๆ มีสัปปิเป็นต้นมาฉัน ไม่ต้องปาจิตตีย์. ต้องทุกกฏเพราะ ขอแกงและข้าวสุกในพวกเสขิยวัตร. แต่ภิกษุผู้ขอโภชนะดี ทีระคนกับข้าวสุก มาฉัน บัณฑิตพึงทราบว่า ต้องปาจิตตีย์. ทราบว่า ในคำนี้ มีอธิบายดังต่อไปนี้:- ก็เพราะเหตุนั้นแหละ พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงไม่ตรัสว่า ปณีตานิ ตรัสในสูตรว่า ปณีตโภชนานิ.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ