พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปาจิตติยกัณฑ์
บิณฑบาตอันภิกษุณีมิได้แนะนำให้ถวาย ภิกษุสำคัญว่าแนะนำให้ถวาย...
หมวด: วินัยปิฎก ฝ่าย: มหาวิภังค์ ลำดับ: 415 อ้างอิง: Pāc. 415 ประเภท: explanation
เนื้อหา
บิณฑบาตอันภิกษุณีมิได้แนะนำให้ถวาย ภิกษุสำคัญว่าแนะนำให้ถวาย ฉัน ต้องอาบัติทุกกฏ. บิณฑบาตอันภิกษุณีมิได้แน่ะนำให้ถวาย ภิกษุสงสัย ฉัน ต้องอาบัติ ทุกกฏ. บิณฑบาตอันภิกษุณีมิได้แนะนำให้ถวาย ภิกษุสำคัญว่ามิได้แนะนำ ให้ถวาย ฉัน ไม่ต้องอาบัติ. ภิกษุฉันบิณฑบาตที่คฤหัสถ์ปรารภไว้ก่อน ๑ ภิกษุฉัน บิณฑบาตอันสิกขมานาแนะนำให้ถวาย ๑ ภิกษุฉันบิณฑบาตอันสามเณรีแนะนำ ให้ถวาย ๑ ภิกษุฉันอาหารทุกชนิดเว้นโภชนะห้า ๑ ภิกษุวิกลจริต ๑ ภิกษุ อาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล. ภิกขุนีวรรค ปริปาจนสิกขาบทที่ ๙ วินิจฉัยในสิกขาบทที่ ๙ พึงทราบดังนี้ [ว่าด้วยบิณฑบาตที่ภิกษุณีแนะนำให้ถวาย] คำว่า มหานาเค ติฏฺมาเน เป็นทุติยาวิภัตติ ลงในอรรถแห่ง สัตตมีวิภัตติ. อธิบายว่าเมื่อพระเถระผู้ใหญ่ทั้งหลายมีปรากฏอยู่. อีกอย่างหนึ่ง ผู้ศึกษาพึงเห็นปาฐะเหลือในคำนี้ ดังนี้ว่า เห็นพระเถระผู้ใหญ่ทั้งหลายมีปรากฏ อยู่. ความจริง เมื่อว่าโดยประการหลังนี้ ความยังไม่เหมาะ. ถ้อยคำที่ยังไม่ถึงที่สุด ถึงตรงท่ามกลางแห่งการเริ่มต้นกับที่สุด ชื่อว่า อันตรากถา. บทว่า วิปฺปกตา คือ กำลังทำค้างอยู่ คำว่า สจฺจํ มหา นาคา โข ตยา คหปติ มีความว่า ภิกษุณี ถูลนันทา หลิ่วตามอง เห็นพระเถระทั้งหลายกำลังเข้ามา ทราบว่าพระเถระ เหล่านั้นได้ยินแล้ว จึงกล่าวอย่างนี้.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ