พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปาจิตติยกัณฑ์
เรื่องภิกษุฉัพพัคคีย์และโคนันทิวิสาล] บรรดาบทเหล่านั้น บทว่
หมวด: วินัยปิฎก ฝ่าย: มหาวิภังค์ ลำดับ: 120 อ้างอิง: Pāc. 120 ประเภท: explanation
เนื้อหา
ภิกษุมุ่งอรรถ ๑ ภิกษุมุ่งธรรม ๑ ภิกษุมุ่งสั่งสอน ๑ ภิกษุ วิกลจริต ๑ ภิกษุมีจิตฟุ้งซ่าน ๑ ภิกษุกระสับกระส่ายเพราะเวทนา ๑ ภิกษุ อาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล. มุสาวาทวรรค โอมลวาทสิกขาบทที่ ๒ พึงทราบวินิจฉัยในสิกขาบทที่ ๒ ดังต่อไปนี้:- [แก้อรรถเรื่องภิกษุฉัพพัคคีย์และโคนันทิวิสาล] บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า โอมสนฺติ คือ ย่อมกล่าวเสียดแทง. บทว่า วมฺเภนฺติ คือ ย่อมขู่กรรโชก. ด้วยบทว่า ภูตปุพฺพํ พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงนำเรื่องนี้มาแสดง เพื่อทรงตำหนิการกล่าวเสียดแทง. คำว่า นนฺทิ ในคำว่า นนฺทิวิสาโล นาม (นี้) เป็นชื่อของโคถึก นั้น. ก็โคถึกนั้น มีเขายาวใหญ่ เพราะเหตุนั้น เจ้าของจึงตั้งชื่อว่า นันทิวิสาล, โดยสมัยนั้น พระโพธิสัตว์เป็นโคถึกชื่อนันทิวิสาล. พราหมณ์เลี้ยงดูโคถึกนั้น อย่างดีเหลือเกิน ด้วยอาหารมียาคูและข้าวสวยเป็นต้น . ครั้งนั้น โคนันทิวิสาล นั้น เมื่อจะอนุเคราะห์พราหมณ์ จึงกล่าวคำว่า เชิญท่านไปเถิด ดังนี้เป็นต้น .
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ