พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ อนิยตกัณฑ์-ปาจิตติยกัณฑ์

เรื่องพระเทวทัต] ในคำว่า อถโข เทวทตฺโต เป็นต้นนี้ มีวินิจฉัย...

หมวด: วินัยปิฎก ฝ่าย: มหาวิภังค์ ลำดับ: 459 อ้างอิง: Pāc. 459 ประเภท: explanation

เนื้อหา

[แก้อรรถปฐมบัญญัติเรื่องพระเทวทัต] ในคำว่า อถโข เทวทตฺโต เป็นต้นนี้ มีวินิจฉัยดังนี้:- เรื่องพระเทวทัต เรื่องที่พระเทวทัตบวช และเหตุที่ไปหาพรรค- พวก มีภิกษุโกกาลิกเป็นต้น แล้วกล่าวชักชวนว่า มาเถิด ผู้มีอายุ ! พวกเราจักกระทำสังฆเภท จักรเภท แก่พระสมณโคดม ดังนี้ เป็นต้น ทั้งหมดมาแล้วโนสังฆเภทขันธกะนั้นแล. ส่วนเรื่องขอวัตถุ ๕ จักมาในสังฆเภทขันธกะนั้นเหมือนกัน แม้ ก็จริง, ถึงอย่างนั้น ข้าพเจ้าจักกล่าวในเรื่องขอวัตถุ ๕ นี้ก่อน แล้ว จึงจักผ่านไป เพราะเรื่องมาในสังฆเภทสิกขาบทนี้ ก็มี. คำว่า สาธุ ภนฺเต ได้แก่ การทูลขอพระวโรกาส. คำว่า ภิกฺขู ยาวชีวํ อารญฺิกา อสฺสุ มีความว่า ภิกษุทั้งหมด สมาทานอรัญญิกธุดงค์แล้ว จงเป็นผู้อยู่ป่าเป็นวัตร คือ จงอยู่แต่ในป่า เท่านั้น ตลอดชีวิต.

หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ