พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ อนิยตกัณฑ์-ปาจิตติยกัณฑ์
พึงทราบวินิจฉัยในการบอกดังนี้:- สองบทว่า ปุฏฺโ ภณติ มี ความ...
หมวด: วินัยปิฎก ฝ่าย: มหาวิภังค์ ลำดับ: 166 อ้างอิง: Pāc. 166 ประเภท: explanation
เนื้อหา
พึงทราบวินิจฉัยในการบอกดังนี้:- สองบทว่า ปุฏฺโ ภณติ มี ความว่า ภิกษุถูกผู้หญิงถามว่า เมื่อให้อย่างไร จึงจะเป็นที่รักของสามี ? แล้วบอก. ก็ในการบอกนั้น แม้เมื่อพูดว่า จงให้อย่างนี้ เมื่อให้อย่างนี้ อาบัติยังไม่ถึงที่สุด, แต่เมื่อเชื่อมด้วยเมถุนธรรมเท่านั้น โดยนัยเป็นต้น ว่า เธอจงให้ จงน้อมเข้าไป ซึ่งเมถุนธรรมอย่างนี้, เมื่อให้ เมื่อน้อม เข้าไปซึ่งเมถุนธรรมอย่างนี้ จะเป็นที่รัก เป็นสังฆาทิเสส. แม้ในการ กล่าวสอน ก็มีนัยเหมือนกันนี้. วินิจฉัยอักโกสนิเทศ พึงทราบดังนี้:- บทว่า อนิมิตฺตาสิ แปลว่า เธอเป็นคนปราศจากนิมิต. มีอธิบาย ว่า ช่องปัสสาวะของเธอมีประมาณเท่ารูกุญแจเท่านั้น. บทว่า นิมิตฺตมตฺตาสิ แปลว่า นิมิตสตรีของเธอ ไม่เต็มบริบูรณ์, มีอธิบายว่า สักแต่ว่าเป็นที่หมายรู้เท่านั้น. บทว่า อโลหิตา แปลว่า มีช่องคลอดแห้ง. บทว่า ธุวโลหิตา แปลว่า มีช่องคลอดที่เปียกชุ่มไปด้วยโลหิต เป็นนิตย์. บทว่า ธุวโจลา แปลว่า มีผ้าลิ่มจุกอยู่เป็นนิตย์. มีอธิบายว่า เธอใช้ผ้าซับเสมอ. บทว่า ปคฺฆรนฺติ แปลว่า ย่อมไหลออก. มีอธิบายว่า น้ำมูตร ของเธอไหลออกอยู่เสมอ. บทว่า สิขิรณี แปลว่า มีเนื้อเดือยยื่นออกมาข้างนอก. หญิงที่ไม่ มีนิมิตเลย ท่านเรียกว่า หญิงบัณเฑาะก์, หญิงที่มีหนวดและเครา รูปร่าง คล้ายผู้ชาย ท่านเรียกว่า หญิงคล้ายผู้ชาย.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ