พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปาราชิกกัณฑ์
บัดนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้า เมื่อจะทรงแสดงความทำให้แจ้งความเป็...
หมวด: วินัยปิฎก ฝ่าย: มหาวิภังค์ ลำดับ: 776 อ้างอิง: Pār. 776 ประเภท: explanation
เนื้อหา
บัดนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้า เมื่อจะทรงแสดงความทำให้แจ้งความเป็น ผู้ทุรพล และการไม่บอกลาสิกขา แม้ด้วยประการอย่างอื่นนั้น จึงตรัสคำว่า อถวา ปน เป็นอาทิ. คำนั้นทั้งหมด โดยเนื้อความชัดเจนทีเดียว. แต่พึง ทราบวินิจฉัยโดยบทดังนี้:- ตั้งแต่ต้นไป ๑๔ บทเหล่านี้ คือ:- พุทฺธํ ปจฺจกฺเขยฺยํ ข้าพเจ้าพึงบอกคืน พระพุทธเจ้า ธมฺมํ " " พระธรรม สงฺฆํ " " พระสงฆ์ สิกฺขํ " " สิกขา วินยํ " " วินัย ปาฏิโมกฺขํ " " ปาฏิโมกข์ อุทฺเทสํ " " อุทเทส อุปชฺฌายํ " " พระอุปัชฌายะ อาจริยํ " " พระอาจารย์ สทฺธิวิหาริกํ " " พระสัทธิวิหาริก อนฺเตวาสิกํ " " พระอันเตวาสิก สมานูปชฺฌายกํ " " พระผู้ร่วมอุปัชฌายะ สมานาจริยกํ " " พระผู้ร่วมอาจารย์ สพฺรหฺมจารึ " " พระเพื่อนพรหมจรรย์ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสในวาระว่าด้วยทำให้แจ้งความเป็นผู้ทุรพลนี้ ด้วยอาการ คือ การบอกลา. ๘ บทเหล่านี้ คือ:- คิหี อสฺสํ ข้าพเจ้าพึงเป็นคฤหัสถ์ อุปาสโก " ข้าพเจ้าพึงเป็นอุบาสก อารามิโก " ข้าพเจ้าพึงเป็นอารามิกะ สามเณโร " ข้าพเจ้าพึงเป็นสามเณร ติตฺถิโย " ข้าพเจ้าพึงเป็นเดียรถีย์ ติตฺถิยสาวโก " ข้าพเจ้าพึงเป็นสาวกเดียรถีย์ อสฺสมโณ " ข้าพเจ้าพึงเป็นผู้มิใช่สมณะ อสกฺยปุตฺติโย " ข้าพเจ้าพึงเป็นผู้มิใช่เชื้อสายพระศากยบุตร พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสด้วยอาการคือกำหนดภาวะ ด้วยบทว่า อสฺสํ นี้ แห่ง บรรดาบททั้งหลายมีบทว่า คิหี อสฺสํ เป็นต้น.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ