พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปาราชิกกัณฑ์
ต่อจากนั้น เหล่าภิกษุสหาย เมื่อจะพร่ำสอนพระสุทินน์นั้น จึงได...
หมวด: วินัยปิฎก ฝ่าย: มหาวิภังค์ ลำดับ: 716 อ้างอิง: Pār. 716 ประเภท: explanation
เนื้อหา
ในคำว่า ยํ ตฺวํ เป็นต้น พึงทราบการเชื่อมความดังนี้ว่า คุณจัก ไม่สามารถประพฤติพรหมจรรย์ เพราะความชั่วใด, ความชั่วนั้นของคุณพอ ที่จะให้คุณรำคาญได้. ต่อจากนั้น เหล่าภิกษุสหาย เมื่อจะพร่ำสอนพระสุทินน์นั้น จึงได้ กล่าวคำเป็นต้นว่า นนุ อาวุโส ภควตา ดังนี้. บรรดาบทเหล่านั้น ศัพท์ว่า นนุ เป็นนิบาต ลงในอรรถอนุมัติ และตำหนิ. บทว่า อเนกปริยาเยน แปลว่า โดยเหตุมิใช่อย่างเดียว. บทว่า วิราคาย แปลว่า เพื่อคายความกำหนัด. สองบทว่า โน สราคาย ความว่า ไม่ใช่เพื่อความกำหนัดด้วยราคะ. อธิบายว่า จริงอยู่ ธรรมอันพระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงแสดงแล้ว เพื่อประโยชน์ แห่งการคายความกำหนัดนั่นว่า สัตว์ทั้งหลาย ได้สดับธรรมของเรานี้แล้ว จักคายความกำหนัด คือจักไม่ยินดีในภพและโภคสมบัติทั้งปวง. ในบททั้งปวง ก็มีนัยนั่น. ก็คำว่า วิสํโยคาติ กิเลเสหิ วิสํยุชฺชนตฺถาย นี้ ที่มีอยู่ใน บทว่า วิสํโยคาย เป็นต้นนี้ เป็นเพียงการกล่าวโดยนัยทางอ้อม. บทว่า วิสํโยคาย ความว่า เพื่อปราศจากความประกอบด้วยกิเลส ทั้งหลาย. สองบทว่า โน สํโยคาย ความว่า ไม่ใช่เพื่อความประกอบ (ด้วย กิเลสทั้งหลาย). บทว่า อนุปาทานาย ความว่า เพื่อความไม่ถือมั่น. สองบทว่า โน สอุปาทานาย ความว่า ไม่ใช่เพื่อความยึดมั่น.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ