เล่มที่ 73
พระวรฤทธิ์ของพระองค์ ก็ชั่งไม่ได้ ศีลและ สมาธิก็ชั่งไม่ได้ ท...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 491
เนื้อหา
พระมหาวีระผู้ประกอบด้วยความเอ็นดู ผู้มีจักษุ ทรงกำจัดอนธการคือความมืด ยังโลกทั้งเทวโลกให้ สว่าง ทรงอุบัติขึ้นแล้วในโลก. พระวรฤทธิ์ของพระองค์ ก็ชั่งไม่ได้ ศีลและ สมาธิก็ชั่งไม่ได้ ทรงบรรลุพระบารมีในธรรมทั้งปวง ทรงให้พระธรรมจักรเป็นไปแล้ว. พระพุทธเจ้าพระองค์นั้น ทรงประกาศพระวาจา อันสะอาด ให้สัตว์ร้อยโกฏิในหมื่นโลกธาตุตรัสรู้ธรรม ในการแสดงธรรมครั้งที่ ๑. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สพฺพตฺถ ความว่า ถึงฝั่งในธรรมทั้ง ปวง. บทว่า ทสสหสฺสิมฺหิ ก็คือ ทสสหสฺสิยํ ในหมื่นโลกธาตุ. ภายหลังสมัยต่อมา ในสมัยที่พระมหาบุรุษทรงละการอยู่เป็นหมู่แล้ว เสด็จเข้าไปยังโคนโพธิพฤกษ์ ภิกษุที่บวชกับพระติสสศาสดาจำนวนโกฏิหนึ่ง ก็แยกไปเสียที่อื่นแล้ว ครั้นภิกษุโกฏิหนึ่งนั้น ทราบข่าวว่า พระติสสสัมมาสัม- พุทธเจ้าทรงประกาศพระธรรมจักร ก็พากันมาที่ยสวดีมิคทายวัน ถวายบังคม พระทศพลแล้ว ก็นั่งล้อมพระองค์ พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงธรรมโปรด ภิกษุเหล่านั้น ครั้งนั้น อภิสมัยครั้งที่ ๒ ได้มีแก่สัตว์เก้าสิบโกฏิ. ต่อมาอีก ในมหามงคลสมาคม ในเมื่อจบมงคล อภิสมัยครั้งที่ ๓ ก็ได้มีแก่สัตว์หกสิบโกฏิ. ด้วยเหตุนั้น จึงตรัสว่า อภิสมัยครั้งที่ ๒ การตรัสรู้ธรรม ได้มีแก่สัตว์ เก้าสิบโกฏิ อภิสมัยครั้งที่ ๓ การตรัสรู้ธรรมได้มีแก่ สัตว์หกสิบโกฏิ ในครั้งนั้น พระติสสพุทธเจ้า ทรง เปลื้องสัตว์คือมนุษย์และเทวดาทั้งหลายจากเครื่องผูก.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน