เล่มที่ 73
พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น เรียก ว่าต้นพิมพิชาละ
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 475
เนื้อหา
พระธัมมทัสสีศาสดา มีพระอัครสาวก ชื่อว่า พระปทุมะ และ พระปุสสเทวะ พระพุทธอุปัฏฐาก ชื่อว่า พระสุเนตตะ. พระอัครสาวิกาชื่อว่าพระเขมาและพระสัจจนามา โพธิพฤกษ์ของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น เรียก ว่าต้นพิมพิชาละ. พระพุทธเจ้า ผู้เสมอด้วยพระพุทธเจ้า ผู้ไม่มี ผู้เสมอพระองค์นั้น สูง ๘๐ ศอก ทรงรุ่งโรจน์ด้วย พระเดชในหมื่นโลกธาตุ. พระพุทธเจ้าพระองค์นั้น งดงามเหมือนต้นพญา สาลพฤกษ์ที่ออกดอกบานสะพรั่ง เหมือนสายฟ้าใน นภากาศ เหมือนดวงอาทิตย์เที่ยงวัน. พระผู้มีพระจักษุดำรงอยู่ในโลกแสนปี พระ- ชนมายุของพระผู้มีพระเดช ที่ไม่มีใครเทียบพระองค์ นั้น ก็เท่านั้น. พระองค์ทั้งพระสาวก แสดงพระรัศมีทำพระ- ศาสนาให้ไร้มลทินแล้ว ก็ปรินิพพานเหมือนดวงจันทร์ เคลื่อนจากต้องนภากาศ. แก้อรรถ ต้นมะกล่ำทอง ชื่อว่า ต้นพิมพิชาละในพระคาถานั้น. บทว่า ทสสหสฺสิมฺหิ ธาตุยา ก็คือ ทสสหสฺสิยา โลกธาตุยา ในหมื่นโลกธาตุ. บทว่า วิชฺชูว ก็คือ วิชฺชุลตา วิย เหมือนสายฟ้า. บทว่า อุปโสภถ ความว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น งดงามเหมือนสายฟ้าและเหมือนดวง อาทิตย์งามเวลาเที่ยงวันฉะนั้น . บทว่า สมกํ ความว่า พระชนมายุของพระ- องค์ ก็เท่า ๆ กับนรสัตว์ทั้งปวง. บทว่า จวิ แปลว่า เคลื่อนแล้ว. บทว่า จนฺโทว ความว่า เหมือนดวงจันทร์เคลื่อนจากท้องฟ้า. ได้ยินว่า พระผู้มี พระภาคเจ้าธัมมทัสสี ดับขันธปรินิพพาน ณ พระวิหารเกสาราม กรุง สาลวดี คำที่เหลือในคาถาทุกแห่งชัดแล้วทั้งนั้นแล.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน