เล่มที่ 73
พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น เรียกว่า ต้นมหานีปะ คือต้นกะทุ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 428
เนื้อหา
พระสุเมธพุทธเจ้า ผู้แสวงคุณยิ่งใหญ่ พระ อัครสาวก ชื่อว่า พระสรณะ พระสัพพกามะ พระ- พุทธอุปัฏฐาก ชื่อว่า พระสาคระ. พระอัครสาวิกา ชื่อว่าพระรามา พระสุรามา โพธิพฤกษ์ของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น เรียกว่า ต้นมหานีปะ คือต้นกะทุ่มใหญ่. พระมหามุนี สูง ๘๘ ศอก ทรงส่องสว่างทั่ว ทุกทิศ เหมือนดวงจันทร์ส่องสว่างในหมู่ดาว ฉะนั้น. ธรรมดามณีรัตนะของพระเจ้าจักรพรรดิย่อมส่อง สว่างไปได้โยชน์หนึ่ง ฉันใด รัตนะคือพระรัศมีของ พระสุเมธพุทธเจ้าพระองค์นั้น ก็แผ่ไปโยชน์หนึ่งโดย รอบ ฉันนั้นเหมือนกัน. ในยุคนั้น มนุษย์มีอายุเก้าหมื่นปี พระองค์มี พระชนม์ยืนถึงเพียงนั้น ย่อมยังหมู่ชนเป็นอันมากให้ ข้ามโอฆสงสาร. พระศาสนานี้ เกลื่อนกล่นด้วยพระอรหันต์ ผู้มี วิชชา ๓ มีอภิญญา ๖ ผู้ถึงกำลังคงที่ดี. พระอรหันต์เหล่านั้นทั้งหมด มียศที่หาประมาณ มิได้ หลุดพ้น ปราศจากอุปธิ ท่านผู้มียศใหญ่เหล่านั้น แสดงแสงสว่างคือญาณแล้ว ต่างก็นิพพานไป. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า จนฺโท ตาราคเณ ยถา ความว่า จันทร์เพ็ญในท้องฟ้า ย่อมส่องหมู่ดาวให้สว่าง ให้ปรากฏ ฉันใด พระสุเมธ- พุทธเจ้าก็ทรงส่องทุกทิศให้สว่าง ฉันนั้นเหมือนกัน. อาจารย์บางพวกกล่าวว่า จนฺโท ปณฺณรโส ยถา ดังนี้ก็มี. ปาฐะนั้น ความง่ายเหมือนกัน.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน