เล่มที่ 73
เรามัวเปี่ยมด้วยความยินดีในฌาน จึงไม่เห็นนิมิต ๔ คือ ในการเส...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 233
เนื้อหา
เรามัวเปี่ยมด้วยความยินดีในฌาน จึงไม่เห็นนิมิต ๔ คือ ในการเสด็จอุบัติ ในการประสูติ ในการตรัสรู้ และในการแสดงธรรม. ในถิ่นแถบปัจจันตประเทศ ชาวรัมมนคร มีใจ ยินดีแล้ว นิมนต์พระตถาคต ช่วยกันแผ้วถางหนทาง เสด็จมาของพระองค์. สมัยนั้น เราออกจากอาศรมของตนสะบัดผ้า เปลือกไม้ เหาะไปในอัมพร ขณะนั้น. เราเห็นชนที่เกิดโสมนัส ยินดีร่าเริงบันเทิงใจ แล้ว ก็ลงจากท้องฟ้า ถามคนทั้งหลายในทันที. มหาชนเกิดโสมนัส ยินดีร่าเริงบันเทิงใจกัน พวกท่านแผ้วถางหนทาง เพื่อใครกัน. คนเหล่านั้นถูกเราตามแล้วจึงตอบว่า พระพุทธ- เจ้าผู้ยอดเยี่ยมพระนามว่าทีปังกร ผู้ชนะผู้นำโลก เกิด ขึ้นแล้วในโลก เราแผ้วถางหนทางเพื่อพระพุทธเจ้า พระองค์นั้น. เพราะได้ยินว่า พุทโธ ปีติก็เกิดแก่เราในทันที เราเมื่อกล่าวว่า พุทโธ พุทโธ ก็ซาบซึ้งโสมนัส. เรายินดีประหลาดใจแล้ว ก็ยืนคิด ณ ที่ตรงนั้น ว่า จำเราจักปลูกพืชในพระพุทธเจ้าพระองค์นี้ ขณะ อย่าได้ล่วงไปเปล่าเลย. จึงกล่าวว่า ผิว่า พวกท่านแผ้วถางเพื่อพระพุทธ- เจ้า ก็ขอพวกท่านจงให้โอกาสแห่งหนึ่งแก่เรา ถึงเรา ก็จักแผ้วถางหนทาง. คนเหล่านั้น ได้ให้โอกาสทั้งหลายแก่เรา เพื่อ แผ้วถางทางในขณะนั้น. เมื่อโอกาสของเรายังไม่เสร็จ พระชินเจ้าทีปังกร มหามุนี ก็เสด็จพุทธดำเนินทาง พร้อมด้วยภิกษุสี่แสน รูป ผู้มีอภิญญา ผู้คงที่ เป็นขีณาสพ ไร้มลทิน.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน