เล่มที่ 73
มนุษย์ทั้งหลาย เมื่อข้ามแม่น้ำพลาดท่าน้ำเฉพาะ หน้าแล้ว ก็ถือ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 193
เนื้อหา
มนุษย์ทั้งหลาย เมื่อข้ามแม่น้ำพลาดท่าน้ำเฉพาะ หน้าแล้ว ก็ถือเอาท่าน้ำท่าหลังข้ามแม่น้ำฉันใด. พวกเราทั้งหมด ผิว่าพ้นพระชินเจ้าพระองค์นี้ เสีย ในอนาคตกาล ก็จักอยู่ต่อพระพักตร์ของพระ ชินเจ้าพระองค์นี้ ฉันนั้นเหมือนกัน. พระทีปังกรทศทูล ผู้รู้จักโลก ทรงเป็นปฏิคาหก ผู้รับของบูชา ทรงประกาศกรรมของเราแล้ว ก็ทรง ยกพระบาทเบื้องขวา. พุทธชิโนรสทั้งหมด ที่อยู่ ณ ที่นั้น ก็พากันทำ ประทักษิณเรา เทวดา มนุษย์และอสูรทั้งหลายก็กราบ ไหว้แล้วหลีกไป. เมื่อพระโลกนาถพร้อมทั้งพระสงฆ์ เสด็จลับตา เราไปแล้ว ครั้งนั้น เราก็ลุกขึ้นนั่งขัดสมาธิ. เราประสบสุขโดยสุข เบิกบานโดยปราโมช อัน ปีติสัมผัสซาบซ่านแล้ว นั่งขัดสมาธิในเวลานั้น. ครั้นนั่งขัดสมาธิแล้ว เวลานั้น เราคิดอย่างนี้ว่า เราเป็นผู้ชำนาญในฌาน ถึงฝั่งในอภิญญา ๕. ในหมื่นโลกธาตุ ไม่มีฤาษีที่จะเสมอเรา ไม่มีผู้ เสมอในอิทธิธรรมทั้งหลาย เราได้ความสุขเช่นนี้. ขณะที่เรานั่งขัดสมาธิ ทวยเทพในหมื่นโลกธาตุ ก็เปล่งเสียงโห่ร้องว่า ท่านจักเป็นพระพุทธเจ้าแน่นอน. ขณะพระโพธิสัตว์ทั้งหลายนั่งขัดสมาธิ บุพนิมิต เหล่าใดปรากฏก่อน บุพนิมิตเหล่านั้น ก็เห็นกันใน วันนี้. ความหนาวก็หายไป และความร้อนก็สงบไป บุพนิมิตเหล่านั้น ก็เห็นกันในวันนี้ ท่านจักเป็นพระ- พุทธเจ้าแน่นอน.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน