เล่มที่ 73
พวกเราแผ้วถางหนทาง ที่ชื่อว่ามรรค อัญชสะ วฏุมะ อายนะ ก็เพื่อ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 181
เนื้อหา
พวกเราแผ้วถางหนทาง ที่ชื่อว่ามรรค อัญชสะ วฏุมะ อายนะ ก็เพื่อพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น. เพราะได้ยินคำว่า พุทโธ ก็เกิดปีติขึ้นทันที เรา เมื่อกล่าวว่า พุทโธ พุทโธ ก็ซาบซึ้งโสมนัส. เรายินดีปีติใจแล้ว ยืนคิดในที่นั้นว่า จำเราจัก ปลูกพืชทั้งหลายในพระพุทธเจ้าทีปังกรพระองค์นี้ ขอ ขณะอย่าล่วงไปเปล่าเลย. เราจึงกล่าวว่า ผิว่าพวกท่านแผ้วถางหนทาง เพื่อพระพุทธเจ้าไซร้ ขอพวกท่านจงให้โอกาสแห่ง หนึ่งแก่เราด้วย ถึงตัวเราก็จักแผ้วถางหนทาง. มนุษย์เหล่านั้น ได้ให้โอกาสแก่เรา เพื่อแผ้ว ถางหนทางในครั้งนั้น เราคิดว่า พุทโธ พุทโธ ไปพลาง แผ้วถางหนทางไปพลางในครั้งนั้น. เมื่อโอกาสของเรายังไม่ทันเสร็จ พระชินมหา มุนีทีปังกร พร้อมด้วยภิกษุสี่แสนรูป ซึ่งเป็นผู้มี อภิญญา ๖ ผู้คงที่ ผู้สิ้นอาสวะ ผู้ไร้มลทินก็เสด็จ พุทธดำเนินไปยังหนทาง. การรับเสร็จก็ดำเนินไป เภรีทั้งหลายก็ประโคม มนุษย์และเทวดาทั้งหลายบันเทิงใจแล้ว ก็พากันแซ่ ซ้องสาธุการ. พวกเทวดาก็เห็นพวกมนุษย์ แม่พวกมนุษย์ เห็นพวกเทวดา เทวดาและมนุษย์ทั้งสองพวก ก็ประ- คองอัญชลี ตามเสด็จพระตถาคต. พวกเทวดาก็บรรเลงด้วยดนตรีทิพย์ พวกมนุษย์ ก็บรรเลงด้วยดนตรีมนุษย์ เทวดาและมนุษย์ทั้งสอง พวกก็บรรเลงตามเสด็จพระตถาคต ในอากาศ พวกเทวดา เหล่าเดินหน ก็โปรยดอก มณฑารพ ดอกปทุม ดอกปาริฉัตตกะอันเป็นของทิพย์ ไปทั่วทิศานุทิศ.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน