เล่มที่ 73
บทว่า มุญฺจนฺติ ได้แก่ โปรย
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 97
เนื้อหา
บทว่า มุญฺจนฺติ ได้แก่ โปรย. บทว่า ปุปฺผํ ปน ได้แก่ ก็ดอกไม้ ปาฐะ ว่า ปุปฺผานิ วา ดังนี้ก็มี พึงเห็นว่าเป็นวจนะวิปลาสะ แต่ใจความของคำนั้นก็ อย่างนั้นเหมือนกัน . บทว่า ปญฺจวณฺณิกํ แปลว่า มีวรรณะ ๕. วรรณะ ๕ คือ สีเขียว เหลือง แดง ขาว และแดงเข้ม. บทว่า จนฺทนจุณฺณมิสฺสิตํ แปลว่า ประสมด้วยจุรณจันทน์. บทว่า ภเมนฺติ เจลานิ แปลว่า โบกผ้าทั้งหลาย. บทว่า อโห ชิโน โลกหิตานุกมฺปฺโต ได้แก่ เปล่งคำสดุดีเป็นต้นอย่างนี้ว่า โอ ! พระชินเจ้าผู้เกื้อกูลโลก โอ ! พระผู้เกื้อกูลอนุเคราะห์โลก โอ ! พระผู้มี กรุณา. เชื่อมความว่าโปรยดอกไม้ โบกผ้าทั้งหลาย. บัดนี้ เพื่อจะแสดงคำสดุดีที่เทพเหล่านั้นประกอบแล้ว พระสังคีติกา- จารย์ทั้งหลาย จึงกล่าวคาถาเหล่านี้ว่า พระองค์เป็นศาสดา เป็นที่ยำเกรง เป็นธง เป็น หลัก เป็นที่พำนัก เป็นที่พึ่ง เป็นประทีปของสัตว์มี ชีวิตทั้งหลาย เป็นผู้สูงสุดในสัตว์สองเท้า. เทวดาทั้งหลายในหมื่นโลกธาตุผู้มีฤทธิ์ ผู้ยินดี ร่าเริงบันเทิงใจ ห้อมล้อมนมัสการ. เทพบุตรและเทพธิดา ผู้เลื่อมใส ยินดีร่าเริง พากันบูชาพระนราสภ ด้วยดอกไม้ ๕ สี. หมู่เทพเลื่อมใสยินดีร่าเริงชมพระองค์พากันบูชา พระนราสภ ด้วยดอกไม้ ๕ สี.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน