เล่มที่ 72
ข้าแต่พระมหามุนีผู้มีความเพียรมาก ขอ พระองค์จงทรงระลึกถึงกุศ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 250
เนื้อหา
ข้าแต่พระมหามุนีผู้มีความเพียรมาก ขอ พระองค์จงทรงระลึกถึงกุศลกรรมเก่าของหม่อม- ฉัน และบุญที่หม่อมฉันสั่งสมไว้เพื่อประโยชน์ แก่พระองค์. ข้าแต่พระมหาวีรเจ้า เมื่อพระองค์ทรง ละเว้นอนาจารในสถานที่ไม่ควรอบรมพระญาณ ให้แก่กล้าอยู่ ชีวิตอันสูงสุดหม่อมฉันสละแล้ว เพื่อประโยชน์แก่พระองค์ ข้าแต่พระมหามุนี พระองค์ได้ประทาน ชีวิตแก่หม่อมฉันหลายหมื่นโกฏิกัป แม้หม่อมฉัน ก็บริจาคชีวิตของหม่อมฉัน เพื่อประโยชน์แก่ พระองค์. ข้าแต่พระองค์ผู้มีฤทธิ์มิได้มีสิ่งอะไร เปรียบปาน มีพระวิริยะก้าวหน้า ในกาลนั้น หม่อมฉันอัศจรรย์ใจทุกอย่าง ประนมกรอัญชลี ด้วยเศียรเกล้า ได้ทูลว่า กรณียกิจนี้หม่อมฉัน ได้ทำแล้ว. ในกัปที่แสนแต่ภัทรกัปนี้ ครั้งนั้น หม่อมฉันเกิดเป็นนางนาคกัญญา มีนามว่าวิมลา คณะนาคสมมุติว่า เป็นผู้ดีกว่าพวกนาคกัญญา มหานาคราชนามว่ามโหรคะ เลื่อมใส ในพระพุทธศาสนา นิมนต์พระพุทธเจ้าพระนาม ว่าปทุมุตตระผู้มีเดชมาก พร้อมด้วยพระสาวก ตกแต่งมณฑปสำเร็จด้วยรัตนะ บัลลังก์ สำเร็จด้วยรัตนะ โปรยทรายรัตนะ เครื่องอุปโภค สำเร็จด้วยรัตนะ และมรรคาก็ประดับด้วยธงรัตนะ ต้อนรับพระสัมพุทธเจ้า ประโคมด้วยดนตรีหลาย ชนิด. พระสัมพุทธเจ้าผู้เป็นนายกของโลก ทรง แผ่ไปด้วยบริษัท ๔ ประทับนั่งบนอาสนะอันประ- เสริฐในภพนาคราชมโหรคะ นาคราชได้ถวาย ข้าวน้ำและขาทนียโภชนียาหารอย่างดี ๆ มีค่ามาก แด่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้มีบริวารมาก พระสัมมา- สัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น ครั้นเสวยเสร็จ ทรงล้าง บาตรด้วยดีแล้ว ได้ทรงทำกิจคือการอนุโมทนา.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน