เล่มที่ 72
พระเถระได้ฟังคำนั้นแล้ว เกิดความสลดใจตามคำอันระบายออกซึ่ง คว...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 178
เนื้อหา
พระเถระได้ฟังคำนั้นแล้ว เกิดความสลดใจตามคำอันระบายออกซึ่ง ความหอมฟุ้งที่ท่านผู้อื่นได้กล่าวแล้ว ทำราตรีโดยมากให้ล่วงไปด้วยการจง- กรมพยายามเจริญวิปัสสนา เข้าไปสู่ที่นอนและที่นั่ง พอนั่งบนเตียงเท่านั้น ก็คิดว่า เราจะนอนพักผ่อนสักเล็กน้อย ดังนี้แล้วจึงยกเท้าขึ้นจากพื้นพอศีรษะ ถึงหมอน ในขณะที่สรีระอยู่ในอากาศนั่นแล (อยู่ในท่าอิริยาบถ) ก็ได้ บรรลุพระอรหัต. ในกาลต่อมา พระวัชชีปุตตเถระเกิดความโสมนัสใจ เมื่อจะประกาศ ถึงเรื่องราวที่ตนเคยได้ประพฤติมาแล้วในกาลก่อน จึงกล่าวคำเริ่มต้นว่า สหสฺสรํสี ภควา ดังนี้. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สหสฺสรํสี ซึ่งในที่นี้ควร จะกล่าวว่า อเนกสตสหสฺสรํสี บัณฑิตพึงทราบว่า ท่านกล่าวไว้แล้วว่า สหสฺสรํสี ก็เพื่อสะดวกในการประพันธ์คาถา. คำที่เหลือมีเนื้อความพอที่ จะกำหนดได้โดยง่ายทีเดียวแล. ว่าด้วยบุพจริยาของพระอุตตรเถระ [๑๔๖] พระผู้มีพระภาคสัมพุทธเจ้า พระนามว่า สุเมธะ ทรงประกอบด้วยพระวร- ลักษณะ ๓๒ ประการ ทรงพอพระทัยในความ วิเวก เสด็จเข้าไปยังหิมวันตประเทศ พระมุนี ผู้เป็นบุรุษสูงสุด ทรงประกอบ ด้วยพระกรุณา ผู้เลิศ ครั้นถึงหิมวันตประเทศ แล้ว ประทับนั่งขัดสมาธิ. ในกาลครั้งนั้น ข้าพเจ้า เกิดเป็นวิทยาธร สามารถแม้เหาะไปในอากาศได้ ถืออาวุธวิเศษ คือตรีศูลอันคมฉกาจนัก ในเวลานั้น ข้าพเจ้า กำลังเหาะท่องเที่ยวไปในอัมพร.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน