เล่มที่ 72
ดอกมัลลิกา ดอกมะลิวัลย์ มีกลิ่นหอม มีดอกเล็ก ส่งกลิ่นหอมไปทั...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 124
เนื้อหา
ดอกมัลลิกา ดอกมะลิวัลย์ มีกลิ่นหอม มีดอกเล็ก ส่งกลิ่นหอมไปทั่วทุกทิศ งดงามใน ระหว่างสองข้างทาง มีความเอื้อเฟื้อ น้อมกิ่งลง เพื่อพระองค์ ข้าแต่พระผู้ทรงยศใหญ่ บัดนี้เป็น เวลาสมควรของพระองค์จะเสด็จไปได้. ดอกไม้ใกล้ฝั่งแม่น้ำสินธุ มีกลิ่นหอม ฟุ้ง น้อมลงบูชาทั่วทุกทิศ งดงามในระหว่าง สองฟากทาง มีความเอื้อเฟื้อน้อมกิ่งลง มีปลาย อ่อนน้อมลง ข้าแต่พระผู้ทรงยศใหญ่ บัดนี้เป็น เวลาสมควรของพระองค์จะเสด็จไปได้. สิงห์และราชสีห์ สัตว์ ๔ เท้าอาศัยตั้งมั่น มิคราชผู้ไม่สะดุ้งกลัวถึงความเป็นสัตว์แกล้วกล้า ย่อมพากันบูชาด้วยการบันลือสีหนาท มีความ เอื้อเฟื้อแด่พระองค์ ครอบงำหมู่เนื้อ ไล่ออก ไปจากสองข้างทาง ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงยศใหญ่ บัดนี้เป็นเวลาสมควรของพระองค์จะเสด็จไปได้. เสือโคร่ง น่าสินธพ พังพอน ซึ่งมี รูปร่างงดงามมีความสะดุ้งกลัว เหมือนโลดแล่น ไปในอากาศ ไม่มีความกลัวอะไร ๆ ด้วยเหตุ บางอย่าง สัตว์เหล่านั้นมีความเอื้อเฟื้ออ่อนน้อม ต่อพระองค์ ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงยศใหญ่ ดังนี้ เป็นเวลาสมควรของพระองค์จะเสด็จไปได้. ช้างตระกูลฉัททันต์ ตกมันแล้ว ๓ ครั้ง มีรูปร่างดี มีเสียงไพเราะ งดงาม มีองค์อัน ตั้งมั่นน้อมลงเพื่อพระองค์ ส่งเสียงร้องบันลือ ในสองข้างทาง มีความเอื้อเฟื้อ ร่าเริงอยู่ ข้าแต่ พระองค์ผู้ทรงยศใหญ่ บัดนี้เป็นเวลาสมควรของ พระองค์จะเสด็จได้.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน