เล่มที่ 71
ในกาลนั้น เราอยู่ในที่ลับทำใจให้รื่นเริง นั่งอยู่ในปราสาท อั...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 608
เนื้อหา
ในกาลนั้น เราอยู่ในที่ลับทำใจให้รื่นเริง นั่งอยู่ในปราสาท อันประเสริฐแล้ว ได้คิดอย่างนี้ว่า โภคสมบัติของเรามีมากมายแพร่หลายไปภายในบุรี แม้ พระราชาผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดินพระนามว่าอานนท์ ก็ทรงเชื้อ เชิญเรา. พระพุทธเจ้าพระองค์นี้ เป็นมุนี เสด็จอุบัติขึ้นแล้วใน โลกนี้ และโภคสมบัติของเราก็มีอยู่ เราจักถวายทานแด่ พระศาสดา. พระราชบุตรพระนามว่าปทุม ทรงถวายทานอันประเสริฐ คือ ช้างตัวประเสริฐ พร้อมด้วยบัลลังก์และพนักพิง มี ประมาณไม่น้อย ในพระชินเจ้า. แม้เราก็จักถวายทานในสงฆ์ อันเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐ สูงสุด ทานอันประเสริฐที่ใครยังไม่เคยถวาย เราจักเป็นคน แรกในทานนั้น. เราคิดที่จะถวายทานหลายวิธี สุขเป็นผลเพราะการบูชา ทานใด จึงได้เห็นการถวายบริขารนั้น อันจะเป็นเครื่องทำ ความดำริของเราให้เต็ม. เราจักถวายบริขาร ในสงฆ์อันเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุด การถวายบริขารที่คนอื่นยังไม่เคยถวาย เราจักทำเป็นคนแรก. ในขณะนั้นเราจึงเข้าไปหาช่างจักสาน จ้างให้ทำฉัตร ได้รวบรวมฉัตรไว้หนึ่งแสนคัน ได้รวบรวมผ้าไว้หนึ่งแสน ผืน ให้ทำบาตรหนึ่งแสนใย รวบรวมไว้. จ้างช่างให้ทำมีด [โกน] พร้า เข็ม และมีสำหรับตัด เล็บ อันสมควรแล้ว ให้วางไว้ภายใต้ฉัตรทั้งหลาย.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน