เล่มที่ 71
เอาจะงอยปากคาบ โยนขึ้นไปในอากาศ ได้บูชาพระ- พุทธเจ้าผู้ประเส...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 564
เนื้อหา
เอาจะงอยปากคาบ โยนขึ้นไปในอากาศ ได้บูชาพระ- พุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด ด้วยใจอันเลื่อมใสยิ่งนัก. พระศาสดาพระนามว่า ปทุมุตตระ ทรงรู้แจ้งโลก ผู้ สมควรรับเครื่องบูชา ประทับอยู่ในอากาศ ได้ทรงทำ อนุโมทนาว่า ด้วยดอกปทุมดอกเดียวนี้ และด้วยการตั้งจิตมั่น ท่านจะ ไม่ต้องไปสู่วินิบาตตลอดแสนกัป. พระสัมพุทธเจ้า พระนามว่า ปทุมุตตระ ผู้อุดม ครั้น ตรัสอย่างนี้ ทรงสรรเสริญกรรมของเราแล้ว ได้เสด็จไปตาม พระประสงค์. ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ เราได้ทำกรรมใด ในกาลนั้น ด้วย กรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา. คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระเอกปทุมิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านั้น ด้วย ประการฉะนี้แล. ติณุปปลมาลิยเถราปทานที่ ๒ (๓๔๒) ว่าด้วยผลแห่งการโปรยดอกอุบล ๓ ดอก ในกาลนั้น เราเป็นวานร อยู่ใกล้ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา เราได้เห็นพระพุทธเจ้า ผู้ปราศจากกิเลสธุลี ประทับนั่งอยู่ ณ ระหว่างภูเขา. ทรงยังทิศทั้งปวงให้สว่างไสว ดังพญารังมีดอกบาน ประกอบด้วยพระลักษณะและอนุพยัญชนะ ครั้นได้เห็นแล้ว มีความปลื้มใจ. มีจิตเบิกบานโสมนัส มีใจร่าเริงด้วยปีติ ได้โปรยดอก อุบล ๓ ดอก เหนือพระเศียร.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน