เล่มที่ 70
ในคาถานั้น เชื่อมความว่า นกคับแค นกเป็ดน้ำ นกจากพราก ที่เที่...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 393
เนื้อหา
ในคาถานั้น เชื่อมความว่า นกคับแค นกเป็ดน้ำ นกจากพราก ที่เที่ยวไปในน้ำ นกดุเหว่า นกแขกเต้า และนกสาลิกา อาศัยสระใกล้ อาศรมของเรา คือเข้าไปอาศัยสระนั้นเป็นอยู่. ฝูงนกกวัก ไก่ฟ้า นกกะลิงป่า นกต้อยตีวิด นกแขกเต้า ย่อมอาศัยสระนั้นเลี้ยงชีวิต. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า กุกุตฺถกา ได้แก่ นกที่มีชื่ออย่างนั้น บทว่า กุฬีรกา ได้แก่ นกที่มีชื่ออย่างนั้น. เชื่อมความว่า นกกะลิงป่า นกต้อยตีวิด และนกแขกเต้า นกทั้งหมดนี้ ย่อมอาศัยสระใกล้อาศรม ของเรานั้นเป็นอยู่. ฝูงหงส์ นกกระเรียน นกยูง นกดุเหว่า ไก่ นกค้อนหอย นกโพระดก ย่อมอาศัยเลี้ยงชีวิตอยู่ใกล้สระนั้น. อธิบายว่า ฝูงนกมีหงส์เป็นต้นเหล่านี้ทั้งหมด เข้าไปอาศัยสระนั้น เป็นอยู่ คือเลี้ยงชีวิตอยู่. ฝูงนกแสก นกหัวขวาน นกเขาเหยี่ยว และนกกาน้ำ นกมากมาย เข้าไปอาศัยเลี้ยงชีวิตอยู่ใกล้สระนั้น. ในคาถานั้น มีอธิบายว่า นกแสก นกหัวขวาน นกเขา นกเหยี่ยว และนกกาน้ำ นกมากมายบนบก ย่อมเป็นอยู่ คือสำเร็จความเป็นอยู่ ณ สระนั้น คือ ณ ที่ใกล้สระนั้น. เนื้อฟาน หมู จามรี กวาง ละมั่ง เนื้อทราย เป็น อันมาก เลี้ยงชีวิตอยู่ใกล้สระนั้น. ในคาถานั้น มีใจความว่า มฤคเหล่านั้นมีเนื้อฟานเป็นต้น เลี้ยง ชีวิตอยู่ ณ สระนั้น คือใกล้สระนั้น. ทุติยาวิภัตติใช้ในอรรถแห่งสัตตมี- วิภัตติ.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน