เล่มที่ 70
มนุษย์คนใดคนหนึ่งทูนของหนักไว้บนศีรษะทุกเวลา ต้อง ลำบากด้วยภ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 374
เนื้อหา
มนุษย์คนใดคนหนึ่งทูนของหนักไว้บนศีรษะทุกเวลา ต้อง ลำบากด้วยภาระ ฉันใด อันภาระที่เราแบกอยู่ ก็ฉันนั้น. เรา ถูกไฟ ๓ กองเผาอยู่ เป็นผู้แบกภาระคือภพ เหมือนถอน เขาสิเนรุวางไว้บนศีรษะ ท่องเที่ยวไปในภพ. บัดนี้ เราปลงภาระแล้ว เพิกภพทั้งหลายเสียแล้ว กิจที่ ควรทําทุกอย่างในศาสนาของพระศากยบุตร เราทำเสร็จแล้ว. ในกำหนดพุทธเขต เว้นพระศากยบุตร เราเป็นเลิศด้วย ปัญญา ไม่มีใครเหมือนเรา. เราเป็นผู้ฉลาดดีในสมาธิ ถึงที่สุดแห่งฤทธิ์วันนี้ เรา ปรารถนาจะนิรมิตคนสักพันก็ได้. พระมหามุนีทรงเป็นผู้ชำนาญในอนุปุพพวิหารธรรม ตรัส คำสอนแก่เรา นิโรธเป็นที่อยู่ของเรา. ทิพยจักษุของเราหมดจด เราเป็นผู้ฉลาดในสมาธิ หมั่น ประกอบในสัมมัปปธาน ยินดีในการเจริญโพชฌงค์. ก็กิจทุกอย่างที่สาวกจะพึงทำ เราทำเสร็จแล้ว เว้นพระ- โลกนาถ ไม่มีใครเสมอเรา. เราเป็นผู้ฉลาดในสมาบัติ ได้ฌานและวิโมกข์รวดเร็ว ยินดีในการเจริญโพชฌงค์ ถึงที่สุดแห่งสาวกคุณ. เราทั้งหลายเป็นผู้เคารพในบุรุษผู้สูงสุด ด้วยการสัมผัส สาวกคุณ และด้วยปัญญาจิตของเรา สงเคราะห์เพื่อน พรหมจรรย์ด้วยศรัทธาทุกเมื่อ. เรามีความเย่อหยิ่งด้วยมานะอันวางแล้ว ดุจงูถูกถอนเขี้ยว และเหมือนโคเขาหักฉะนั้น เข้าไปหาหมู่คณะด้วยความ เคารพหนัก.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน